دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 20 56 2016 08 16 An Investigation into the Performance of Consultative Management in Physical Sustainability of Piranshahr's Neighborhoods بررسی عملکرد مدیریت شورایی در پایداری کالبدی و فیزیکی محلات شهری پیرانشهر 1 17 4977 2 FA اکبر اصغری زمانی دانشیار دانشگاه تبریز ابراهیم شریف زاده اقدم دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری Journal Article 2014 09 10 <strong>Abstract</strong> <br />Management of towns as wide organizations through local communities can be interpreted as a means of both mutual interactions and the effect of physical structure on individuals. In order to achieve sustainable urban development which is based on consultative management of developmental plans, an appropriate capacity needs to be built. Capacity building in urban neighborhoods can be conducted through understanding citizens' abilities and engaging them in urban plans. The communication between the citizens and urban governors plays the most important role in sustainable formation of urban neighborhoods, management of optimal quality of life, conditions of residential neighborhoods, and sustainable urban development. The aim of the present study was to investigate the effect of consultative management performance on physical sustainability of urban neighborhoods. Survey method was utilized to collect data. In so doing, a "structured questionnaire" that was designed based on internal and external sustainability indicators was applied. The target population included four main neighborhoods of Piranshahr. A sample of 382 individuals was selected through Cochrans' model. Statistical tests were conducted to check the sustainability of every single indicator. Then, the urban neighborhoods were ranked based on Vikor model. Finally, the results showed that the target indicators had a significant effect on the sustainability increase of the urban neighborhoods such that the people's participation affected neighborhoods sustainability in the town. Finally, based on Vikor model the results showed that neighborhood 2 with a sustainability rate of Q=0.55 had more favorable conditions compared to the other neighborhoods. <strong>چکیده  </strong> <br />مدیریت شهرها به عنوان یک سازمان گسترده به­وسیله‌ اجتماعات محلی می­تواند به­عنوان واسطه­ای هم برای کنش­های متقابل خرد و هم به­عنوان تأثیر ساختار فیزیکی، بر افراد درک شود. برای دستیابی به توسعه پایدار شهری که مبتنی بر مدیریت شورایی در برنامه­های توسعه می­باشد بایستی ظرفیت­سازی نمود. ظرفیت­سازی در سطح محله­های شهری از طریق شناخت توانایی‌های شهروندان و مشارکت دادن آنان در برنامه­های شهری میسر می­شود. هدف پژهش دستیابی به فرضیه اصلی پژوهش که عملکرد مدیریت شورایی در پایداری کالبدی و فیزیکی محلات شهری مؤثر است، می­باشد. در این بررسی، با به‌کارگیری روش پیمایشی و ابزار "پرسشنامه ساخت یافته" براساس شاخص‌های پایداری در سطح داخلی و خارجی به گرداوری داده­های مورد نیاز پرداخته شده است. جامعه آماریمورد بررسی 4 ناحیه اصلی شهر پیرانشهر می‌باشند و با استفاده از مدل کوکران متناسب با جمعیت هر محله 382 نفر حجم نمونه این تحقیق بوده است. آزمون­های آماری SPSS به میزان پایداری هر یک از شاخص‌ها در شهر مورد پرداخته شده است و سپس بر اساس مدل ویکور به میزان رتبه­بندی ناحیه­های شهری انجام گرفته است که در نهایت نتایج نشان داد که شاخص‌های موجود در تحقیق تأثیر معناداری در افزایش پایداری ناحیه­های شهری دارد. یافته­های دیگر تحقیق بیانگر این واقعیت است که اعتقاد شهروندان به اینکه آن‌ها بر تصمیم­گیری مؤثر هستند و مدیریت شورایی شهری خواهان مشارکت مردم است، اثر مثبت و قوی بر توسعه پایدار دارد. به­گونه­ای که عدم حضور مردم در مدیریت شورایی شهر بر پایداری محله‌ای در شهر تأثیرگذار بوده است؛ و در نهایت یافته­ها بر اساس مدل ویکور نشان داد که میزان پایداری در ناحیه 2 با میزان 55/0= Q نسبت به ناحیه­های دیگر در وضعیت مطلوب­تری قرار دارد. https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_4977_a1475502d81eaa27a0afc642c4e8a0c4.pdf