دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 21 62 2018 02 20 Analyze and identify spatial patterns of migration in the territory of Iran تحلیل الگوهای فضایی مهاجرت بین شهرستانی در فضای سرزمینی ایران 223 246 7282 3-10 FA ایمان قلندریان دانشجوی دوره دکتری شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس هاشم داداش پور دانشیار گروه شهرسازی دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 12 19 Spatial patterns of migration in different periods to take a different spatial forms, in a particular time and place so that cities can immigration / high transmittable experience. Unbalanced patterns of immigration and settlement concentrated around particular it usually has important economic, social and political activities are leading to the formation of the spatial arrangement is different from other areas. This paper aims to identify spatial patterns of migration between city and country in 1385 and 1390 and to identify the characteristics and spatial patterns of dominant done. The research method used is descriptive analysis and data on population and housing census used different techniques have been used for analysis.<br />The results show that the municipalities located in the border areas that are geographically on the periphery of the country has a high origin and the majority of the host city at the center of the country. The area is also the largest area of the country (61 percent of the country) in the city that have high immigration (95 city). 80 city high that only 3% of the area of origin into account. Other city had the lowest dynamics of immigration (78 city). These findings suggest that the center-periphery relations in the country is still in need of policy to achieve regional balance in the country''s planning system. الگوهای مهاجرت در دوره­های زمانی مختلف اشکال فضایی متفاوتی به خود می گیرد؛ به گونه­ای که شهرستان­ها در شرایط زمانی و مکانی خاص می توانند مهاجر­پذیری/ فرستی بالایی را تجربه کنند. الگوهای نامتوازن مهاجرتی و تجمع و تمرکز آن­ها در اطراف سکونتگاه­های معین که معمولا دارای فعالیت­های مهم اقتصادی و اجتماعی و سیاسی هستند؛ موجب شکل­گیری آرایش فضایی متفاوت با سایر مناطق می­شود. مقاله حاضر با هدف تحلیل الگوهای فضایی مهاجرت در میان شهرستان­های کشور در سال­های 1385 و 1390 و به دنبال شناخت ویژگی­ها و الگوهای فضایی غالب انجام می­شود. روش تحقیق مقاله کمی بوده و رویکرد آن توصیفی- تحلیلی می­باشد و در آن از داده­های سرشماری نفوس و مسکن و  روش­های ترکیبی برای تحلیل یافته­ها بهره گرفته شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />  <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نتایج یافته­ها نشان می­دهد که شهرستان­های قرار گرفته در نواحی مرزی که به لحاظ جغرافیایی در حاشیه کشور قرار گرفته اند دارای مهاجر فرستی بالایی بوده و اکثریت شهرستان­های مهاجرپذیر در مرکز کشور قرار دارند. از نظر مساحتی نیز بیشترین مساحت کشور (61 درصد سطح کل کشور) در اختیار شهرستان­هایی است که دارای مهاجر­پذیری بالایی هستند (95 شهرستان). 80 شهرستان مهاجر فرستی بالایی دارند. سایر شهرستان­ها از کمترین پویایی در مهاجرت برخوردار بوده­اند(78 شهرستان). این یافته­ها نشان می­دهد هر چه قدر از مرکز به سمت پیرامون کشور حرکت می کنیم روند مهاجر فرستی تشدید می­شود که حاکی از اختلاف توسعه در این مناطق و  نیازمند توجه ویژه  و سیاستگزاری برای دستیابی به تعادل­های منطقه­ای در نظام برنامه ریزی کشور است. https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_7282_5881988a040848eebb43ee208508f80e.pdf