دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Evaluation of Heavy Metals Concentration in Gamasiab River Sediments with Interpolation Model in GIS ارزیابی آلودگی فلزات سنگین در رسوبات رودخانه گاماسیاب با استفاده از روش درون‌یابی در GIS 1 11 14307 10.22034/gp.2023.14307 FA مریم ابراهیمیان نجف آبادی گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر، ملایر علیرضا ایلدرمی استاد گروه مهندسی طبیعت، دانشگاه ملایر ثمر مرتضوی گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر، ملایر ابراهیم محمدی منش گروه فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه ملایر Journal Article 2021 12 12 Today, one of the most important environmental problems around the world, especially in aquatic ecosystems, is heavy metals pollution. since sediments are the main source of heavy metals, in this study, Gamasiab River sediments were evaluated for heavy metal contamination of chromium, copper, nickel, zinc, iron and manganese. After layering, the results were interpolated by two methods of kriging and Inverse Distance. Moller Index, Ecological risk Index and numerical parameters were used to assess the range of sediment pollution. Results of Moller index in spring showed no pollution. Also, in summer it represented no pollution for all metals except Ni. Results of RI categorized level of Heavy metal concentration in low contamination. Using RI plans, zoning plans and Hot Spot analysis indicated that the concentration of heavy metals in the east of Gamasiab river in spring is higher than summer and it is shown that spots with high concentration in summer are located in the west of Gamasiab river. امروزه یکی از مهم‌ترین مشکلات جهانی محیط‌زیست بخصوص در اکوسیستم‌های آبی، آلودگی ناشی از فلزات سنگین است. با توجه به این‌که رسوبات منبع اصلی برای ذخیره‌ی فلزات سنگین می‌باشند، در این مطالعه رسوبات رودخانه گاماسیاب از نظر آلودگی به فلزات سنگین کروم، مس، نیکل، روی، آهن و منگنز مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از لایه‌بندی، نتایج در جی‌آی‌اس، با دو روش کریجینگ و فاصله‌یابی وزنی معکوس، نقاط درون‌یابی شدند که نتایج حاصل، برتری روش فاصله‌یابی وزنی معکوس را نشان داد. از شاخص ژئوشیمیایی مولر، ریسک اکولوژیکی و آنالیزهای آماری برای سنجش وضعیت آلودگی فلزات سنگین در رسوبات استفاده شد. نتایج محاسبه شاخص ژئوشیمیایی مولر بیانگر آن بود که در فصل بهار رسوبات رودخانه گاماسیاب از نظر آلودگی به تمام عناصر در طبقه غیر آلوده و در فصل تابستان از نظر آلودگی به تمام فلزات به‌جز فلز نیکل در طبقه غیر آلوده قرار دارند. نتایج شاخص ریسک اکولوژیک نشان داد که رودخانه گاماسیاب از نظر غلظت فلزات سنگین مورد مطالعه در طبقه ریسک اکولوژیکی کم قرار میگیرد. بررسی نقشه پهنهبندی شاخص ریسک اکولوژیک و نقشه پهنهبندی و آنالیز نقاط داغ نشان میدهد که در فصل بهار نقاط با آلودگی بالا در بخش شرقی رسوبات رودخانه و در فصل تابستان در بخش غربی متمرکز شده‌اند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14307_718202c6a14617c1ae6f10d27179d927.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Analysis of Key Drivers Affecting the Development of Informal Settlement with a Futures Research Approach, a Case Study of Informal Settlements in Tabriz Metropolis واکاوی پیشران‌های کلیدی موثر بر گسترش اسکان غیررسمی با رویکرد آینده پژوهی، نمونه موردی سکونت‌گاه‌های غیررسمی کلانشهر تبریز 13 26 14300 10.22034/gp.2023.14300 FA محمود پروین‌زاد دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. رضا ولی‌زاده استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. کریم حسین‌زاده دلیر استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی‌شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. حسن احمدزاده استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2021 11 17 One of the most important challenges facing urban management is informal housing. This phenomenon is one of the adverse consequences of urbanization in the contemporary world, which is especially formed as a result of rapid industrialization and regional inequalities, and due to the deprivation and lack of informal settlements in urban living facilities compared to other Urban areas have made them the focus of acute urban issues and problems and against sustainable human development. The current situation of informal settlements shows that the plans, forecasts and measures taken to address the problems of this phenomenon, especially in the metropolis of Tabriz, have not been so effective that the expansion of informal settlements in this city is a reason for this claim. For this purpose, in this study, an attempt has been made to systematically identify and analyze the key drivers affecting the formation and expansion of informal settlements in the Tabriz metropolis. The research method in the present study is mixed (quantitative-qualitative) with analytical-exploratory nature. The intersection of the components is formed. In the next step, the matrix is analyzed using Micmac software. The results of the dispersion of variables in the axis of influence and the influence of factors in Mikmak software indicate the instability of the system in the study area and accordingly, five categories of variables were identified. Finally, due to the high score of direct and indirect influence of factors, eighteen main factors were identified as key drivers in the formation and expansion of informal settlement in the region. Among the studied drivers, the variables of the economic sector had the greatest impact on the formation and expansion of informal settlement in the study area. یکی از مهمترین چالشهای پیش روی مدیریت شهری، اسکان غیررسمی است. این پدیده از پیامدهای نامطلوب شهرنشینی در جهان معاصر است که به ویژه در نتیجه صنعتی شدن شتابان و نابرابریهای منطقهای شکل گرفته و به دلیل محرومیت و عدم برخورداری سکونتگاههای غیررسمی از تسهیلات زندگی شهری در قیاس با دیگر نواحی شهری، آنها را کانون مسائل و مشکلات حاد شهری و ضد توسعه پایدار انسانی نموده است. وضعیت موجود سکونتگاههای غیررسمی نشان میدهد که برنامه‌ریزی‌ها، پیش‌بینی‌ها و اقدامات انجام‌شده برای برای رفع معضلات این پدیده به‌ویژه در کلانشهر تبریز، کارایی آن‌چنانی نداشته است به گونهای که گسترش پهنه‌های سکونتگاه‌های غیررسمی در این شهر خود دلیلی بر این ادعاست. بدین منظور در این پژوهش سعی گردیده است که به‌صورت سیستمی و نظاممند پیشرانهای کلیدی مؤثر بر شکلگیری و گسترش اسکان غیررسمی در محدوده کلانشهر تبریز شناسایی و تحلیل شوند. روش تحقیق در مطالعه‌ی حاضر آمیخته (کمی-کیفی) با ماهیت تحلیلی-اکتشافی میباشد .در این پژوهش ابتدا با تکنیک پویش محیطی و دلفی، 64 عامل اولیه در پنج حوزه مختلف استخراج‌شده و سپس با استفاده از روش دلفی مدیران، ماتریس اثرات متقاطع مؤلفه‌ها تشکیل گردیده است. در مرحله بعدی از طریق نرمافزار میکمک نسبت به تحلیل ماتریس اقدام شده است. نتایج حاصل از پراکندگی متغیرها در محور تأثیرگذاری و تأثیرپذیری عوامل در نرمافزار میکمک، حاکی از ناپایداری سیستم در محدوده موردمطالعه است و بر همین اساس پنج دسته متغیر مورد شناسایی قرار گرفت. درنهایت با توجه به امتیاز بالای اثرگذاری مستقیم و غیرمستقیم عوامل، هجده عامل اصلی بهعنوان پیشرانهای کلیدی در شکلگیری و گسترش اسکان غیررسمی منطقه مورد شناسایی قرار گرفتند. از بین پیشرانهای موردبررسی نیز، متغیرهای بخش اقتصادی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری و گسترش اسکان غیررسمی در محدوده موردمطالعه داشتهاند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14300_32cca1e564c482d607043ff85bb55e06.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Evaluation of the Influencing Factors on the Quality of Pedestrian Zones from the Perspective of Citizens (Case Study: Two Phases of Pedestrian Zone in Rasht) ارزیابی عوامل تاثیرگذار بر کیفیت پیاده‌راه‌ها براساس دیدگاه شهروندان (مطالعه موردی: دو فاز اجراء شده پیاده‌راه شهر رشت) 27 38 15142 10.22034/gp.2023.15142 FA علی‌اکبر تقی‌پور استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران. بنیامین حسن‌زاده باغی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران. پارسا احمدی دهرشید دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2022 06 28 pedestrian zones are places that help improve the physical and mental health of people and their social mobility, creating human spaces and the identity of cities. But these conditions will be realized when the pedestrian zone is built based on the needs and expectations of the citizens. Therefore, the city management must be aware of the factors that are of great importance in pedestrian zones from the point of view of citizens and also check the success rate of pedestrian zone construction projects to solve the defects and problems in these spaces. In this research, by considering a complete set of factors affecting the quality of the pedestrian zone and using a method different from other previous researches, it was tried to evaluate these factors in the two phases of the pedestrian zone in Rasht city from the citizens' point of view, so that in addition to finding the most important factor, two phases The pedestrian zones are also compared to each other. The research method is applied based on the objective and descriptive-analytical based on the implementation method. Based on the research literature, four criteria (physical-spatial, access, socio-economic, micro-design) and 22 indicators were selected. In the next step, by distributing 392 questionnaires among the citizens as a simple random sampling, using Shannon's entropy method, the importance coefficient of study criteria and indicators and their weighted scores were obtained in two phases. The results show that in general, the level of satisfaction of the citizens with the pedestrian zone is average, and the micro-criterion of the design and three indicators are "suitable design for the disabled and the elderly", "lighting at night" and "proper placement of trash cans, drinking fountains, etc." They are of great importance and have the greatest impact on the quality of the pedestrian zone. These factors are more satisfactory in the first phase compared to the second phase of the pedestrian zone. In general, from the point of view of the citizens, the first phase of the pedestrian zone with a normalization score (0.52) is more favorable than the second phase (0.47). These results can be effective in the success of urban management to build desirable pedestrian zones. If more attention is paid to the design factor of these spaces. پیادهراه‌ها مکان‌هایی هستند که به ارتقاء سلامت جسمی و روحی انسان و تحرک اجتماعی آنان، خلق فضاهای انسانی و هویت شهرها کمک می‌کند. اما زمانی این شرایط محقق می‌شود که پیاده‌راه براساس نیازها و توقعات شهروندان ساخته شود. بنابراین آگاهی مدیریت شهری از عواملی که اهمیت بالایی در پیاده‌راه‌ها از نظر شهروندان دارد و همچنین بررسی میزان موفقیت پروژه‌های احداث پیاده‌را‌ه در جهت رفع نواقص و مشکلات موجود در این فضاها ضروری است. در این پژوهش سعی شده با درنظرگرفتن مجموع کاملی از عوامل تاثیرگذار بر کیفیت پیاده‌راه‌ و استفاده از روشی متفاوت با سایر پژوهش‌های پیشین به ارزیابی این عوامل در دو فاز اجراء شده پیادهراه شهر رشت از دیدگاه شهروندان پرداخته شود تا علاوه‌بر یافتن بااهمیت‌ترین عامل، دو فاز پیاده‌راه نیز با یکدیگر مقایسه شوند. روش پژوهش حاضر برمبنای هدف، کاربردی و برمبنای روش اجرا، توصیفی - تحلیلی است. براساس ادبیات پژوهش، چهار معیار (کالبدی - فضایی، دسترسی، اجتماعی - اقتصادی، خرد طراحی) و 22 شاخص انتخاب شده‌است. در گام بعدی، با توزیع 392 پرسشنامه در بین شهروندان بصورت نمونه‌گیری تصادفی ساده، با بکارگیری روش آنتروپی‌شانون، ضریب اهمیت معیارها و شاخصهای مطالعاتی و امتیاز وزندار آن‌ها در دو فاز بدست آمد. نتایج نشان می‌دهد که در مجموع میزان رضایتمندی شهروندان از پیادهراه در حد متوسط است و معیار خرد طراحی و سه شاخص «طراحی مناسب برای معلولین و سالمندان»، «نورپردازی در شب» و «جانمایی مناسب سطل زباله، آبخوری و...» از اهمیت بالایی برخوردار هستند و بر کیفیت پیاده‌راه بیشترین تاثیر را می‌گذارند. این عوامل در فاز اول، رضایتمندی بیشتری در مقایسه با فاز دوم پیاده‌راه دارد. بطورکلی از نظر شهروندان، فاز اول پیاده‌راه با امتیاز نرمالایز (52/0) نسبت به فاز دوم (47/0) وضعیت مطلوبتری دارد. این نتایج می‌تواند در موفقیت مدیریت شهری در جهت احداث پیاده‌را‌ه‌هایی مطلوب موثر باشد. در صورتیکه به طراحی این فضاها بیشتر توجه شود.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_15142_443e3431c6bbad8eeca2f3bd1ec0dfcc.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 The Role of Smartphones in the Formation of the Destination Image from the Perspective of Citizens of Tabriz Metropolis بررسی نقش گوشی هوشمند در شکل‌گیری تصویر مقصد از منظر شهروندان کلانشهر تبریز 39 48 14677 10.22034/gp.2023.14677 FA پریا توفیقی سردرودی اصل کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. فریبا کرمی استاد دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. ابوالفضل قنبری استاد دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2021 11 29 The development of tourism-related apps and websites, the founding of startups in the information technology and tourism industries, the virtual tourism system in cities, and the use of smart tools have all gained prominence in recent years. Therefore, the purpose of this study is to investigate the role of using smart phones in tourism in the formation of destination images and travel experiences from the perspective of citizens of Tabriz metropolis. The statistical population is the citizens of Tabriz who use smart phones, and the sample size according to Cochran's formula for the unknown statistical population is 384 people. For data analysis, structural equation and path analysis methods have been implemented with Smart PLS software. The results showed that the use of smart phones in travel has a positive effect on the travel experience of citizens of Tabriz metropolis; the use of smart phones in travel has a positive effect on the destination image of the citizens of Tabriz metropolis; and the use of smart phones in travel with the mediating role of travel experience has a positive effect on the destination image of the citizens of Tabriz metropolis. The results of the present study are useful for managers and policymakers who intend to attract tourists to tourism destinations in the age of information and communication technology using smart phones, continue the life of tourism destinations in the field of global competition, and provide tourist areas. در کلانشهرهای کشور از جمله تبریز توجه به ارائه خدمات الکترونیک و استفاده از ابزارهای هوشمند هم‌چون گوشی‌های هوشمند در زمینه گردشگری طی سال های اخیر رونق بیشتری یافته است. از این رو هدف تحقیق حاضر بررسی نقش استفاده از گوشی هوشمند در گردشگری در زمینه شکل‌گیری تصویر مقصد و ایجاد تجربه سفر از منظر شهروندان کلانشهر تبریز است. از این رو جامعه آماری، شهروندان شهر تبریز در نظر گرفته شده که از گوشی‌های هوشمند استفاده می‌کنند و حجم نمونه طبق فرمول کوکران برای جامعه آماری مجهول، 384 نفر و روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای دو مرحله‌ای است. به منظور جمع‎آوری داده‎ها از روش‌های اسنادی و میدانی در جهت طراحی پرسش نامه، استفاده شده و روایی پرسشنامه در دو بخش روایی محتوایی و روایی صوری بررسی شده و برای پایایی پرسشنامه نیز از ضریب آلفای کرونباخ شده است و با توجه به این که تمامی ضرایب بزرگتر از 7/0 است، می‎توان نتیجه گرفت که پایایی پرسشنامه در سطح مطلوبی قرار دارد. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها نیز از روش معادلات ساختاری و تحلیل مسیر با نرم افزار Smart PLS اجرا شده است. نتایج تحقیق نشان داد که 1)استفاده از گوشی هوشمند در سفر بر تصویر مقصد شهروندان کلانشهر تبریز اثر مثبت دارد؛ 2) استفاده از گوشی هوشمند در سفر بر تجربه سفر شهروندان کلانشهر تبریز اثر مثبت دارد؛ 3)تجربه سفر بر تصویر مقصد شهروندان کلانشهر تبریز اثر مثبت دارد و 4) استفاده از گوشی هوشمند در سفر با نقش میانجی تجربه سفر بر تصویر مقصد شهروندان کلانشهر تبریز اثر مثبت دارد. نتایج تحقیق حاضر برای مدیران و سیاست‎گزارانی مفید است که در نظر دارند در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات با استفاده از گوشی‌های هوشمند، گردشگران را به سوی مقاصد گردشگری مورد نظر خود جذب کنند و زمینه ادامه حیات مقاصد گردشگری را در عرصه رقابت‌های جهانی و منطقه‌ای گردشگری فراهم کنند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14677_974cb04a716871a5d004c7cd84c1f5e6.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Assessing and Monitoring of land Use Changes in the Zard River Drainage Basin Using Remote Sensing and Markov Chain Model بررسی و پایش تغییرات کاربری اراضی حوضه آبریز رود زرد با استفاده از سنجش از دور و مدل زنجیره مارکوف 49 61 14704 10.22034/gp.2023.14704 FA محمد حسین رضائی مقدم استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. معصومه رجبی استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. سیده معصومه موسوی دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2021 11 19 r optimal land use, it is necessary to be aware of land use changes and the type of land use; this is possible by assessing and predicting land use changes. The purpose of this study is to investigate the trend of land use change over a period of 18 years (2000-2000) and predict it using the Markov chain model for 2025, 2050 in the Yellow River Basin of Baghmalek city in Khuzestan province. To achieve this goal, first corrections (geometric, radiometric and atmospheric) and necessary processing were performed on Landsat satellite images of 2000, 2006, 2012, 2018; Then, land use maps for four time periods were classified into five classes: green space and gardens, barren lands, agricultural lands, water levels (sedgereh) and man-made residential areas. These changes were addressed using the Markov chain model for 2025, 2050. After making the necessary corrections on the Landsat images, the land use estimate showed that the highest percentage of the study area is barren lands and arable lands. The overall accuracy and kappa coefficient for 2000, 2006 and 2018 are above 0.80 and 0.92. .. The results of revealing the changes between the period 2000 to 2018 showed that barren lands with a rate of 823.51, green space and gardens with a decrease of 157.85 hectares. In contrast to the built-up areas of 439.59 hectares, 1356.56 hectares of arable lands and 404.94 hectares of water levels have been facing an increasing trend. Also, the results of the forecast using the CA-Markov model of land changes in the region for 2025 and 2050 showed that if the speed of land use change is the same as in previous years, in 2025 the use of built-up areas will be 1089.54, hectares of arable land. To 1154/52 hectares and surface water use will increase to 666/54; Landscaping and orchards will be reduced to 42/2012, barren land land use to 59,85279 hectares and in 2050 landscaping and orchards land use to be reduced to 192.62 hectares, barren land land use to be reduced to 8438.69 hectares, arable land land use Increase to 1243.73 hectares and surface water use increase to 8959.59 hectares of built-up areas to 1671/98 hectares. By examining land use change, valuable information can be obtained about man-made changes and natural factors. On the other hand, the prediction map derived from the Markov chain model is very important to provide an overview for better management of natural resources. برای استفاده بهینه از زمین، آگاهی از تغییرات کاربری ‌اراضی و نوع استفاده از آن امری ضروری است؛ که این کار با ارزیابی و پیش‌بینی تغییرات کاربری ‌اراضی امکان‌پذیر می‌گردد. هدف از این مطالعه بررسی روند تغییرات کاربری‌ اراضی در بازه زمانی 18 ساله (2018-2000) و پیش‌بینی آن با استفاده از مدل زنجیره مارکوف برای سال‌های 2025، 2050 در حوضه رود زرد شهرستان باغملک واقع در استان خوزستان می‌باشد. برای رسیدن به این هدف ابتدا تصحیحات (هندسی، رادیومتریک و اتمسفری) و پردازش‌های لازم بر روی تصاویر ماهواره لندست سال‌های 2000، 2006، 2012، 2018 انجام گرفت؛ سپس نقشه‌های کاربری برای چهار مقطع زمانی به پنج کلاس: فضای سبز و باغات، زمین‌های بایر، زمین‌های زراعی، سطوح آب (سدجره) و مناطق مسکونی-انسان ساخت طبقه‌بندی گردید. پس از آشکارسازی کاربری‌اراضی و تغییرات آن به پیش‌بینی روند این تغییرات با استفاده از مدل زنجیره مارکوف برای سال‌های 2025، 2050 پرداخته شد. پس از انجام تصحیحات لازم بر روی تصاویر لندست برآورد کاربری‌ اراضی نشان داد که بیشترین درصد منطقه مورد مطالعه را اراضی بایر و زمین‌های زراعی تشکیل داده است دقت کلی و ضریب کاپا برای سال‌های 2000 ،2006 و 2018بالای 80/0 و 92/0 می‌باشد. نتایج حاصل از آشکارسازی تغییرات بین بازه زمانی 2000 تا 2018نشان داد که اراضی بایر به میزان 51/823، فضای سبز و باغات 85/157 هکتارروند کاهشی داشته است. در مقابل نواحی ساخته شده-59/439 هکتار، زمین‌های زراعی 56/135 هکتار سطوح آبی 94/404هکتار با روند افزایشی مواجه بوده است. همچنین نتایج حاصل از پیش‌بینی با استفاده از مدلCA-Markov تغییرات اراضی منطقه برای سال 2025 و 2050 نشان داد که در صورتی که سرعت تغییرات کاربری همچون سال‌های گذشته باشد در سال 2025 کاربری نواحی ساخته شده به 54/1089، هکتار کاربری زمین زراعی به 52/1154 هکتار و کاربری آب‌های سطحی به 54/666 افزایش خواهند یافت، کاربری فضای سبز و باغات به 42/201، کاربری زمین بایر به 59/85279 هکتار کاهش می‌یابند و در سال 2050 کاربری فضای سبز و باغات به 62/192 هکتار کاهش، کاربری زمین بایر به 69/84387 هکتار کاهش، کاربری زمین زراعی به 73/1243 هکتار افزایش و کاربری آب‌های سطحی به 59/895 کاربری نواحی ساخته شده به 98/1671 هکتار، افزایش پیدا می‌کنند. با بررسی تغییرات کاربری‌اراضی میتوان اطلاعات ارزشمندی درمورد تغییرات صورت گرفته توسط انسان و عوامل طبیعی به دست آورد از سوی دیگرنقشه پیش‌بینی حاصله از مدل زنجیره مارکوف برای ارائه دیدی کلی به منظور مدیریت بهتر منابع طبیعی بسیار حائز اهمیت است.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14704_fabc17bf451879517afff767cf8fb17f.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Assessing the Impacts of Global Climate Change on Climate Elements of Temperature and Precipitation in Disparate Climatic Zones of Iran Using RCP Scenarios ارزیابی اثرات تغییرات جهانی اقلیم بر عناصر اقلیمی دما و بارش در نواحی مختلف آب و هوایی ایران با استفاده از سناریوهای RCP 63 71 10791 10.22034/gp.2023.10791 FA یوسف زارعی دانشجوی دکترای اقلیم‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. دکتر علی محمدخورشیددوست استاد اقلیم‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. مجید رضایی بنفشه استاد اقلیم‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. هاشم رستم زاده استادیار اقلیم‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2019 11 27 Climate change is one of the main problems on Earth today, so predicting these changes in the future and their impacts on water resources, the natural environment, agriculture, and environmental, economic and social impacts is of particular importance. Therefore, in the present study, the effects of global climate change on different climatic regions of the country were studied in 12 climatic regions. In this study, NCEP data and climatic elements of precipitation, maximum and minimum temperature were used for statistical downscaling with SDSM model. And using the CanEMS2 model output under RCP scenarios for the three statistical periods of 2011-2040, 2041-2070, and 2071-2099 annual climate change data were obtained. Correlation coefficient, determination coefficient and error indexes of RMSE, MSE and MAD were used to evaluate the performance of the model. However, the results showed that the accuracy of the model was different at different stations. In this way, each model performs better than rainfall in simulating minimum and maximum temperatures. The annual long-run results also show that precipitation will decrease in all climates studied in the coming decades, with the largest decrease occurring in semi-warm (35%) and very humid and temperate (32%) desert areas. But minimum and maximum temperature variations will be different in different climatic regions so that under RCP scenarios during all statistical periods at Sabzevar and Tabas stations minimum temperature changes will decrease but in other climatic regions the trend of minimum and maximum temperatures will be incremental. The highest minimum and maximum temperature increases based on RCP scenarios under RCP8.5 scenario during the period 2071-2099 in the cold mountain climatic region will be 3.03, 4.27 ° C, respectively. تغییرات اقلیمی یکی از اصلی‌ترین معضل کره زمین در عصر حاضر است بنابراین پیش‌بینی این تغییرات در آینده و اثرات آن بر منابع آب، محیط طبیعی، کشاورزی و اثرات زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به همین دلیل در پژوهش حاضر اثرات تغییر اقلیم جهانی بر نواحی مختلف آب‌وهوایی کشور در نواحی 12 گانه اقلیمی مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش از داده‌های NCEP و عناصر اقلیمی بارش، دمای بیشینه و کمینه در دوره پایه (2005-1961) برای ریزمقیاس نمایی آماری با مدل SDSM استفاده شد؛ و با استفاده از خروجی مدل CanEMS2 تحت سناریوهای RCP برای سه دوره آماری 2040- 2011، 2070-2041 و 2099-2071 تغییرات سالانه عناصر اقلیمی به دست آمد. برای ارزیابی عملکرد مدل از ضریب همبستگی، ضریب تعیین و شاخص‌های خطا سنجی RMSE، MSE و MAD استفاده شد و نتایج نشان داد که مدل SDSM عملکرد مناسبی برای تولید عناصر اقلیمی دارد. بااین‌حال نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که دقت مدل در ایستگاه‌های مختلف متفاوت است. بدین‌صورت که هر مدل در شبیه‌سازی دمای کمینه و بیشینه از عملکرد مناسبی نسبت به بارش برخوردار است. همچنین نتایج بلندمدت سالانه نشان داد که بارش در تمامی نواحی اقلیمی مورد مطالعه در دهه‌های آتی کاهش پیدا خواهد کرد که بیشترین کاهش در نواحی بیابانی نیمه گرم داخلی (35 درصد) و خیلی مرطوب و معتدل (32 درصد) اتفاق خواهد افتاد؛ اما تغییرات دمای کمینه و بیشینه در نواحی مختلف اقلیمی متفاوت خواهد بود به‌طوری‌که تحت سناریوهای RCP در طول تمام دوره آماری در ایستگاه سبزوار و طبس تغییرات کمینه دما کاهشی خواهد بود ولی در دیگر نواحی اقلیمی روند تغییر دمای کمینه و بیشینه افزایشی خواهد بود. بیشترین افزایش کمینه و بیشینه دما بر اساس سناریوهای RCP تحت سناریوی RCP8.5 در دوره آماری 2099-2071 در ناحیه اقلیمی کوهستانی سرد به ترتیب با 03/3، 27/4 درجه سانتی‌گراد خواهد بود.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_10791_59b8cb2101ec8c8e8db9bd459a564ed0.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 The Role of Effective Climatic Elements and Factors in Locating Military Centers of East Azarbaijan Province with Non-Operating Defense Approach نقش عناصر و عوامل اقلیمی موثر در مکانیابی مراکز نظامی استان آذربایجان شرقی با رویکرد پدافند غیرعامل 73 84 10787 10.22034/gp.2023.10787 FA رضا سلیمانی گروه جغرافیا، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران. خلیل ولیزاده کامران دانشیار دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. داود مختاری گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. علی سعیدی گروه جغرافیای دانشگاه امام حسین، تهران، ایران. Journal Article 2019 12 31 Adherence to non-operating defense principles in locating infrastructure, especially military centers, can reduce vulnerability and damage in times of danger and crisis and any military threat. There are several factors affecting this location, most of which are natural geographic (climatic and geomorphological) factors. Considering the development of cities and the placement of military centers within the urban context and the lack of adherence to non-operational defense principles in their placement and construction in the past, as well as the need to relocate most of the existing military centers at the provincial level, the importance of the case doubles. One of the main goals of the research is. Two groups of data were used in this study. Climatic data obtained from the Provincial Meteorological Organization and other data obtained from topographic and geological maps and related organizations The present study deals with the role of climatic elements and other effective factors in locating military sites. The purpose is to identify areas that are prone to non-operating defense principles. The strategic position of the East Azerbaijan Province in northwestern Iran in order to align with the Republic of Azerbaijan and Armenia and the Nakhchivan Autonomous Republic and to position itself on the European and Central Asian communication axis further emphasizes the importance of non-operational defense principles in locating sensitive and military centers. The research method in this research is based on the Network Analysis Process (ANP) and GIS analysis. After weighting the layers and overlapping them and examining the principles of non-operating defense, the final mapping was prepared and the results show that among the factors Effective in locating military centers in the study area, climatic factors have the highest weight (0.34). رعایت اصول پدافند غیرعامل در مکانیابی تاسیسات زیر بنایی خصوصا مراکز نظامی می‌تواند در شرایط خطر و بحران و هرگونه تهدید نظامی موجب کاهش آسیب‌پذیری و خسارات گردد. عوامل متعددی در این مکانیابی تاثیرگذار می‌باشند که بخش عمده‌ای از آنها عوامل جغرافیای طبیعی (اقلیمی و ژئومورفولوژیکی) می‌باشد. با در نظر گرفتن توسعه شهرها و قرارگیری مراکز نظامی در داخل بافت شهری و عدم رعایت اصول پدافند غیرعامل در جانمایی و ساخت آنها در گذشته و همچنین ضرورت جابجایی اکثر مراکز نظامی موجود در سطح استان در سال‌های آینده اهمیت بررسی موضوع را دوچندان می‌کند که از اهداف اصلی تحقیق می‌باشد. در این تحقیق از دو گروه داده استفاده شده است. داده‌های اقلیمی که از سازمان هواشناسی استان دریافت شده و دیگر داده‌ها که از روی نقشه‌های توپوگرافی و زمین‌شناسی و سازمان‌های مرتبط اخذ گردیده است. در پژوهش حاضر به نقش عناصر آب و هوایی و عوامل موثر دیگر در مکانیابی سایت‌های نظامی پرداخته می‌شود. هدف از شناسایی مناطق مستعد با رویکرد رعایت اصول پدافند غیرعامل می‌باشد. روش تحقیق در این پژوهش مبتنی بر فرآیند تحلیل شبکه‌ای(ANP) و تحلیل‌هایGIS می‌باشد. بعد از وزن‌دهی لایه‌ها و همپوشانی آنها و بررسی اصول پدافند غیرعامل، نقشه نهایی جانمایی تهیه گردید و نتایج حاصل بیانگر آن است که در بین عوامل موثر در مکان‌یابی مراکز نظامی در منطقه مورد مطالعه، عوامل اقلیمی بیشترین وزن یعنی 34/0 را به خود اختصاص داده‌اند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_10787_d225b245a80a46fe13e3213ddddd42eb.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Assessing and Evaluating the Role of Parklets in Increasing the Vitality of Urban Boulevards (Case Example: Hamadan Eram Boulevard) سنجش و ارزیابی نقش پارکلت‌ها در جهت افزایش سرزندگی بلوارهای شهری (نمونه موردی: بلوار ارم همدان) 85 101 14663 10.22034/gp.2023.14663 FA ندا سهرابی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. حسن سجادزاده دانشیار شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-3989-9389 Journal Article 2021 12 01 Vitality is one of the basic needs of cities that with the development of urbanization and social harms, its importance is increasing day by day. Focusing on environmental qualities leads to the efficiency and vitality of urban spaces, the continuation of urban life and the strengthening of physical-mental health characteristics and belonging to the place. Today, we are witnessing a decline in environmental qualities, lively activities, lack of natural and urban green spaces, and as a result, the active and lively presence of people in urban spaces is diminishing. Parklet is one of the factors that can be effective in encouraging citizens to walk and increase vitality in urban spaces. Therefore, the purpose of this study is to assess and evaluate the role of Parklets in order to increase vitality in one of the most important promenades and pedestrian boulevards in Hamadan called Eram Boulevard. The research method is applied and survey and the data were collected using a researcher-made questionnaire to obtain citizens' opinions and the reliability of the data was calculated by Cronbach's alpha of 0.845. The statistical population of the study includes all people who walk on Eram Boulevard in Hamedan, but there are no exact statistics in this regard. Therefore, the sample size was evaluated based on the Cochran's formula in the Likert spectrum by 360 users of this space. In order to analyze the data, one-sample t-test, Pearson correlation and multivariate regression in SPSS statistical software were used. The results indicate that there is a positive and significant relationship between the variables of public space expansion, improving street landscape, a place for social interactions, increasing economic income and improving quality of life with vitality. Also, the index of social interactions and improving the landscape of the street have the greatest impact on increasing the vitality of Eram Boulevard in Hamedan. سرزندگی یکی از نیازهای اساسی شهرهاست که با توسعه روند شهرنشینی و آسیب های اجتماعی، اهمیت آن روزبه روز بیشتر میشود. تمرکز بر کیفیتهای محیطی کارآیی و سرزندگی فضاهای شهری، استمرار حیات شهری و تقویت ویژگیهای سلامتی جسمی- روحی و تعلق به مکان را به دنبال دارد. امروزه شاهد تنزل کیفیتهای محیطی، فعالیتهای سرزنده، کمبود فضاهای طبیعی و سبز شهری و در نتیجه کمرنگ شدن حضور فعال و سرزنده افراد در فضاهای شهری هستیم. پارکلت از جمله عواملی است که در ترغیب حضور شهروندان به پیادهروی و افزایش سرزندگی در فضاهای شهری میتواند تأثیر گذار باشد. از اینرو، هدف پژوهش حاضر سنجش و ارزیابی نقش پارکلتها در جهت افزایش سرزندگی در یکی از مهمترین بلوارهای تفرجگاهی و پیادهمدار شهر همدان به نام بلوار ارم میباشد. روش تحقیق کاربردی و پیمایشی است و دادههای مورد نظر با استفاده از ابزار پرسشنامة محقق ساخته به منظور کسب نظر شهروندان جمعآوری و پایایی دادهها به وسیله آلفای کرونباخ 845/0 محاسبه شد. جامعهی آماری پژوهش شامل تمامی افرادی است که در بلوار ارم همدان تردد میکنند که آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد. بنابرابن حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران در چارچوب طیف لیکرت توسط 360 نفر از استفادهکنندگان این فضا ارزیابی شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها، از آزمون T تک نمونهای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره در قالب نرمافزار آماری SPSS، استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که میان متغیرهای گسترش فضای عمومی، بهبود چشم‌انداز خیابان، مکانی در جهت تعاملات اجتماعی، افزایش سطح درآمد اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی با سرزندگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین شاخص تعاملات اجتماعی و بهبود چشمانداز خیابان بیشترین تأثیر را در افزایش سرزندگی بلوار ارم همدان میگذارند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14663_88394fd8137690bfaa4c362f63283584.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 0621 03 23 Development Assessment of Provinces of Iran Based on Infrastructural Indicators ارزیابی توسعه‌یافتگی استان‌های کشور بر اساس شاخص‌های زیربنایی 103 116 14197 10.22034/gp.2023.14197 FA نگین فلاح حقیقی استادیار پژوهشکده مطالعات فناوری‌های نوین، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران قاسم رمضان‌پور نرگسی پژوهشکده مطالعات فناوری‌های نوین، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران غلامحسین عبدالله‌زاده دانشکده مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. زینب شریفی گروه مدیریت توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. Journal Article 1970 01 01 One of the most significant factors affecting the regional development is having infrastructure. Therefore, the present study aimed at assessing the development of the country's provinces in terms of infrastructure indicators which based on 20 indicators, 31 provinces were ranked. First, indicators were collected. Then, extracting the weight by principal component analysis method, the indicator was combined using TOPSIS method and the composite indicator of infrastructure development of the provinces was calculated. In order to investigate the regional inequality, the coefficients of variation and Williamson were applied. Also, zoning the provinces was carried out. Data analysis was performed using SPSS, Excel and Arc GIS software. According to the results, the highest inequality was the infrastructure related to the country's transportation whereas the lowest inequality was related to indicators of the rural infrastructure. The findings of composite indicators revealed that the provinces of Tehran, Khorasan Razavi, Isfahan, Gilan and Hamedan have the best situation whereas Sistan and Baluchestan, Hormozgan, Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad, South Khorasan and Alborz have the lowest rank, respectively. Based on the results of zoning, provinces including Tehran, Khorasan Razavi, Isfahan, Gilan and Hamedan placed in the first level of development, most of the northern, central and southern provinces were in the second level, southern and southeastern provinces were in the third level. Furthermore, according to the hierarchical cluster analysis, the provinces were divided into three groups: developed, semi-developed and underdeveloped. Therefore, it can be concluded that the pattern of spatial distribution of infrastructure development is not balanced among the provinces of Iran and in any decision to invest in the infrastructure sector; underdeveloped provinces should be more taken into consideration. یکی از اصلی‎ترین عوامل مؤثر در توسعه مناطق، برخورداری از زیرساخت‎ها است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی توسعه‌یافتگی استان‌های کشور بر اساس شاخص‌های زیربنایی انجام شد و بر اساس 20 شاخص، 31 استان رتبه‌بندی شدند. ابتدا شاخص‌ها گردآوری شدند، سپس با استخراج وزن به روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی، تلفیق شاخص با روش تاپسیس انجام شد و شاخص ترکیبی توسعه زیربنایی استان‌ها محاسبه شد. به منظور بررسی نابرابری منطقه‌ای از ضرایب تغییرات و ویلیامسون استفاده شد. همچنین پهنه‌بندی استان‌ها انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS، Excel و Arc GIS انجام شد. براساس نتایج بیشترین نابرابری مربوط به زیرساخت‌های مرتبط با حمل و نقل کشور و کمترین نابرابری مربوط به شاخص‌های مرتبط با زیربنای روستاها بوده است. یافته‌های شاخص‌های ترکیبی نشان داد، استان‌های تهران، خراسان رضوی، اصفهان، گیلان و همدان بهترین وضعیت در حالی که سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی و البرز به ترتیب پایین‌ترین رتبه را داشتند. براساس نتایج پهنه‌بندی استان‌های تهران، خراسان رضوی، اصفهان، گیلان و همدان در سطح اول توسعه، بیشتر استانهای شمالی، مرکزی و جنوبی در سطح دوم، استانهای جنوبی و جنوب شرقی در سطح سوم قرار گرفتند. همچنین براساس تحلیل خوشه‌ای سلسله مراتبی استان‌ها به سه گروه برخوردار، نیمه برخوردار و غیر برخوردار تقسیم شدند. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که الگوی پراکنش فضایی توسعه زیربنایی در بین استان‌های‎ ایران متعادل نیست و لازم است در هرگونه تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری در بخش زیربنایی، استان‌های غیربرخوردار و کم برخوردار مورد توجه بیشتر قرار گیرند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14197_ab40dca1226d7d42f809c552a79228af.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Investigation of Physical Interventions in Historical Contexts and its Effect on the Cohesion and Continuity of Space Organization Case study: Historical Context of Tabriz بررسی مداخلات کالبدی در بافت‌های تاریخی و تاثیر آن بر انسجام و پیوستگی سازمان فضایی مطالعه موردی: بافت تاریخی شهر تبریز 117 131 14224 10.22034/gp.2023.14224 FA رسول قربانی استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. شهریور روستایی دانشیارگروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. نسیم ابوالحسنی دانشجوی دکترای رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2021 11 16 Cities are the most complex systems and networks that have ever emerged. Beyond the classical equilibrium debate, they need a lot of energy to maintain their cohesive structure. Therefore, in the development of cities, it should be noted that a complex and coherent network includes a hierarchical and interconnected structure that emerges at different spatial scales and over time, and to maintain this coherence, the interconnected structure must be adhered to. The main structure of the city as a formative of ossification and urban form has had a great impact on the communication and spatial arrangement of urban spaces. Some parameters have played a more prominent role in shaping the urban structure over time, and some vice versa. One of the methods based on the use of computers and scientific methods in the field of urban studies is the spatial arrangement technique. The purpose of this paper is to apply the spatial arrangement technique in the study of the configuration and main structure of the historical city of Tabriz during the last century. Interconnection, space depth and selection) have been discussed using axial line maps and the results have been presented in the form of graphic and mathematical data. The research findings indicate that the axes and routes of the historical and central context of Tabriz have lost their importance and role, but the potential and capacity of revitalization have their role and importance in the main structure of the city. شهرها عالی‌ترین سیستم‌ها و شبکه‌های پیچیده‌ای هستند که تاکنون ظهور یافته‌اند. آنها فراتر از بحث تعادل کلاسیک، نیازمند بی‌شمار انرژی برای حفظ ساختار منسجم خودشان هستند. بنابراین در توسعه شهرها باید به این نکته توجه داشت که یک شبکه پیچیده و منسجم، شامل یک ساختار سلسله مراتبی و همپیوند است که در مقیاس‌های مختلف فضایی و در طی زمان ظهور می‌یابد و برای حفظ این انسجام باید به ساختار همپیوند آن پایبند بود. ساختار اصلی شهر به‌عنوان فرم دهنده استخوان‌بندی و شکل شهری تأثیر بسزایی در نحوه ارتباط و ترتیب فضایی فضاهای شهری داشته است. برخی پارامترها در طول زمان نقـش پررنگ‌تری در شکل‌دهی به ساختار شهری داشته‌اند و برخی برعکس. یکی از روش‌هایی که بر پایه استفاده از رایانه و روش‌های علمی در زمینه مطالعات شهری بـه کاررفتـه اسـت، تکنیـک چیدمان فضایی است. هدف از ایـن مقالـه شـناخت کـاربردی تکنیـک چیدمان فضا در مطالعه پیکره‌بندی و ساختار اصلی شهر بافت تاریخی تبریز در طی یک سده اخیر می‌باشد که با استفاده از بررسـی تطبیقی بین دوره‌های تاریخی (1349،1297و1400) به تحلیل پارامترهای تکنیک چیدمان فضایی (اتصالات، هم پیوندی، عمق فضا و انتخاب) با استفاده از نقشه‌های خطوط محوری پرداخته شده است است و نتایج بـه صـورت داده‌های گرافیکی و ریاضی ارائه شده است. یافته‌های تحقیق بیانگر آن است که محورها و مسیرهای بافت تاریخی و مرکزی شهر تبریز اهمیت و نقش خود را از دست داده است اما پتانسیل و ظرفیت احیای مجدد نقش و اهمیت خود را در ساختار اصلی شهر دارند.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_14224_cf1a227b8225bac8d001f2c5da5e7f0d.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 Green Zoning: A New Approach to Dealing with the Corona Epidemic Challenges in Health Tourism Areas (Geographical Area: Sabalan Mountain Spa Cities) منطقه‌بندی سبز: رویکردی نوین برای مقابله با چالش‌های اپیدمی کرونا در مناطق گردشگری سلامت (محدوده جغرافیایی: شهرهای چشمه‌های آب‌گرم دامنه کوه سبلان) 133 141 15803 10.22034/gp.2023.15803 FA جواد معدنی استادیار گروه مدیریت دولتی و گردشگری دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2021 11 14 The outbreak of the corona virus was a widespread crisis that affected all geographical areas. Many countries implemented various measures and strategies, one of the most successful and up-to-date being green zoning. Green zoning is one of the zoning methods in different geographical areas that is dynamic and temporary and by implementing different mechanisms and strategies, minimizes the problems and challenges caused by the corona epidemic. The main purpose of this study is to present a green zoning approach to deal with the challenges of the Corona epidemic in the health tourism areas of spa cities. The approach used in research, is a sequential exploratory approach that uses the qualitative method of thematic analysis in the first phase and the quantitative survey method in the second phase. The main tool used in the qualitative phase is a semi-structured interview and in the quantitative phase is a questionnaire, which was extracted from 11 experts in the qualitative phase and 23 in the quantitative phase, respectively, relevant information and data. According to the research findings, in the qualitative phase of the semi-structured interviews, 67 indicators were identified, from which 22 basic themes, 8 organizing themes and 3 global themes were extracted. In the quantitative phase, the weight and importance of the studied indicators were studied and analyzed using Shannon entropy and fuzzy TOPSIS techniques. From the results of the present study, we can identify the dimensions and indigenous components of this type of zoning, which were obtained using the opinions of experts and scientific methods. Also, pointed to the situation of the cities at the foot of Sabalan Mountain, which in terms of the obtained indicators, the city of Sarein is in a favorable or good range and according to the components of green zoning, can work to provide health tourism services. شیوع ویروس کرونا، به منزله بحرانی همه‌گیر و وسیع بود که توانست تمام مناطق جغرافیایی را تحت‌تأثیر پیامدهای خود قرار دهد. کشورهای بسیاری اقدامات و استراتژی‌های مختلفی را پیاده‌سازی و اجرا کردند که یکی از موفق‌ترین و به‌روزترین آن‌ها، منطقه‌بندی سبز بود. منطقه‌بندی سبز، یکی از شیوه‌های منطقه‌بندی در مناطق جغرافیایی مختلف است که پویا و موقت بوده و با پیاده‌سازی مکانیزم و استراتژی‌های مختلف، مسائل و چالش‌های ناشی از اپیدمی کرونا را به حداقل می‌رساند. هدف اصلی تحقیق حاضر، پیاده‌سازی روش منطقه‌بندی سبز در مقابله با چالش‌های اپیدمی کرونا در مناطق گردشگری سلامت شهرهای چشمه‌های آب‌گرم دامنه کوه سبلان است که با استفاده از روش ترکیبی یا آمیخته، به بررسی موضوع می‌پردازد. رویکرد مورد استفاده در آن، رویکرد متوالی اکتشافی است که در فاز اول از روش کیفی تحلیل مضمون و در فاز دوم از روش کمّی پیمایش استفاده می‌نماید. ابزار اصلی مورد استفاده در فاز کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در فاز کمّی، پرسشنامه است که به ترتیب از 11 نفر از خبرگان در فاز کیفی و 23 نفر هم در فاز کمّی اطلاعات و داده‌های مربوطه استخراج شدند. مطابق با یافته‌های تحقیق، در فاز کیفی از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته 67 شاخص شناسایی شدند که از میان آن‌ها، 22 مضمون پایه، 8 مضمون سازمان دهنده و 3 مضمون فراگیر استخراج شد. در فاز کمّی نیز با استفاده از تکنیک آنتروپی شانون و تاپسیس فازی، وزن و اهمیت نماگرهای مورد مطالعه، بررسی و تحلیل شدند. از نتایج تحقیق حاضر می‌توان به شناسایی ابعاد و مولفه‌های داخلی این نوع منطقه‌بندی اشاره کرد که با استفاده از نظرات خبرگان و روش‌های علمی بدست آمدند. همچنین به وضعیت شهرهای دامنه کوه سبلان اشاره کرد که از لحاظ شاخص‌های بدست آمده، شهر سرعین در محدوده مساعد یا خوب قرار داشته و طبق مولفه‌های منطقه‌بندی سبز، می‌تواند در راستای ارائه خدمات گردشگری سلامت، فعالیت نماید.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_15803_c25cb03bc9d80d0fdeef8c87240bc0f2.pdf

دانشگاه تبریز جغرافیا و برنامه‌ریزی 2008-8078 27 83 2023 04 21 An Analysis of the Relationship between Lifestyle Change and Islamic Housing Pattern (Case Study: Tabriz Metropolis) تحلیلی بر رابطه بین تغییرات سبک زندگی و الگوی مسکن اسلامی مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز 143 150 15536 10.22034/gp.2023.15536 FA علی میرزایی گروه آموزشی جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز محمدرضا پورمحمدی گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی دانشگاه تبریز شهریور روستایی هیات علمی جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز Journal Article 2018 02 14 Housing pattern and life style comprise a part of the society,s culture. In the current times and in line with the changing of society and culture, we are witnessing the transformation of accommodation style and pattern. Therefore, the aim of this research is analyzing the relationship between changes of life style and the pattern of Islamic housing in Tabriz metropolis. The method of the research is descriptive, survey and inferential and is based on referring to Islamic sources of Quran verses and narratives. In addition, questionnaires have been used to achieve the research purposes. The statistical population of the research consists of all the residents of Tabriz in the whole area of this metropolis and the subjects were selected using simple accidental method of sampling. For confirming or rejecting the hypotheses, SPSS software was used for analyzing the data obtained from the questionnaires. By analyzing the relationship between variables and ranking of the indices and components of the research it became possible by application of multiple regression model and single-sample t test. In addition, using network analysis model and Super Decision software, the ideas of 30 experts were extracted by distributing questionnaires and the elements and components of each factor were ranked. The results of the research indicated that the total multiplier correlation coefficient for independent and dependent variables were 0.906 R and the coefficient of determination was 0.822 and the adjusted coefficient of determination was 0.818. This fact indicates a high correlation between the variable of lifestyle and Islamic housing pattern. From39 sub-indicators, 12 of them which show changes in lifestyle values, belong respectively to the index of respect with coefficient (0.367), cultural values (0.243), behavioral patterns (0.215), economic values (0.132). These values have gained high privileges. In addition, social index, religious identity index and spatial and environmental values have lower ranks. Diminishing spiritual values against material ones are significant in the sense that the changes in lifestyle values have pushed the model of Islamic housing toward modernization. الگوی مسکن و سبک زندگی جزئی از فرهنگ جامعه را در برمی‌گیرد. در دوران اخیر، همچنان که جامعه و فرهنگ در مسیر دگرگونی قرار می‌گیرند، سبک سکونتی و الگوی آن نیز تغییر می‌یابد. بر این اساس هدف پژوهش حاضر تحلیل رابطه بین تغییرات سبک زندگی و الگوی مسکن اسلامی در کلان‌شهر تبریز می‌باشد. روش تحقیق حاضر توصیفی، پیمایشی و استنباطی با مراجعه به متون اسلامی و منابع معرفتی با تکیه ‌بر آیات قرانی و روایات انجام‌گرفته است و برای دستیابی به اهداف موردنظر از ابزار پرسشنامه گردید. جامعه آماری تحقیق را کلیه ساکنان و تمام سطح کلان‌شهر تبریز و از شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده استفاده‌ گردید. برای تأیید و یا رد فرضیه‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSSبه تحلیل داده‌های پرسشنامه و برای آزمون رابطه بین متغیرها و رتبه‌بندی شاخص‌ها و مؤلفه‌های تحقیق از مدل رگرسیون چندگانه (MLR) و آزمونT تک نمونه استفاده گردید؛ همچنین از مدل تحلیل شبکه‌ای (ANP) با استفاده از نرم‌افزارSuper Decisions نظرات کارشناسان با توزیع 30 پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت و به رتبه‌بندی گویه‌های هر یک از مؤلفه‌ها و شاخص‌های تحقیق پرداخته شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که ضریب همبستگی چندگانه کل برای متغیرهای مستقل و وابسته 906/0 R=و ضریب تعیین برابر با 822/0 و ضریب تعیین تعدیل‌شده برابر با 818/0 به دست آمد که نشان از همبستگی بالای متغیر سبک زندگی و الگوی مسکن اسلامی می‌باشد. به‌طوری کلی از 39 زیر شاخص‌های سبک زندگی 12 گویه آن‌که تغییرات در ارزش‌های سبک زندگی را در تحقیق حاضر نشان می‌دهد به ترتیب متعلق به شاخص ارزش‌های منزلتی با ضریب (367/0)، ارزش‌های فرهنگی (243/0)، الگوهای رفتاری (215/0)، ارزش‌های اقتصادی (132/0) که امتیازات بالایی را کسب کرده‌اند و ارزش‌های اجتماعی، هویت دینی، مکانی و فضایی و زیست‌محیطی در رتبه پایینی قرارگرفته و کم‌رنگ شدن ارزش فرا مادی در برابر ارزش‌های مادی نشان از معنادار بودن بین تغییرات در ارزش‌های سبک زندگی بوده که الگوی مسکن اسلامی را به‌سوی مدرنیزه شدن سوق داده است.

https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_15536_3de371321978a551d8d58ec657e22dab.pdf