تحلیلی بر قلمرو شهر هوشمند و ارزیابی تحقق‌پذیری ابعاد هوشمندی در شهر اردبیل

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران

2 دانش آموخته دکترای اقتصاد شهری و منطقه‌ای، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

3 دانش‌آموخته دکترای اقتصاد نهادگرایی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

10.22034/gp.2025.65986.3370

چکیده

شهرها به عنوان خاستگاه تمدن بشری، با چالش‌ها و مشکلات پیچیده‌ای مواجه بوده که حل این مشکلات تنها از طریق یک رویکرد اصولی و سیستماتیک قابل حل است. شهر هوشمند که بر بستر فناوری اطلاعات و ارتباطات بنا شده، یکی از مفاهیم جدید جهت مقابله با چالش‌های کنونی شهرها در عرصه برنامه‌ریزی شهری می‌باشد و امروزه در جهان شکل جدیدی از توسعه زندگی را نمایان کرده است. ساخت یک شهر هوشمند به عنوان یک استراتژی حیاتی برای کاهش مشکلات تولید شده توسط رشد جمعیت شهری و شهرنشینی سریع و غلبه بر دگرگونی‌های محیطی و تغییرات اقلیمیِ درحال ظهور است. هدف پژوهش حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی اجرا شده است، ارزیابی شاخص‌های 74‌گانه شهر هوشمند در شهر اردبیل می‌باشد. در این راستا با استفاده از ادبیات موضوع 74 شاخص در شش بعد شهر هوشمند شامل مردم هوشمند، اقتصاد هوشمند، محیط‌زیست هوشمند، زندگی هوشمند، دولت هوشمند و جابجایی هوشمند تدوین و با استفاده از ابزار پرسش‌نامه و اطلاعات و آمار موجود در سالنامه‌های آماری و در محیط برنامه‌نویسی پایتون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل نشانگر میزان هوشمندی این شهر در مقیاس کلان با امتیاز 32/0 از یک واحد است. همچنین بررسی وضعیت ابعاد شش‌گانه نشان می‌دهد که بعد محیط-زیست هوشمند با امتیاز 48/0 از واحد، بالاترین امتیاز را در میان سایر ابعاد به خود اختصاص داده است، این در حالی است که اقتصاد هوشمند با 17/0 از کمترین امتیاز برخوردار است.

تازه های تحقیق

در این تحقیق که با تکیه بر چهارچوب نظری و با هدف بررسی وضعیت موجود تحول هوشمند در شهر اردبیل صورت گرفته است، در اولین گام که در یک فرایند دو مرحله­ای صورت گرفته، به شناسایی ابعاد، معیارها و شاخص­های شهر هوشمند در جهان پرداخته شده است که به رغم مطالعات گسترده در این زمینه، تدوین معیارهای بومی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در قسمت دوم تمامی شاخص­ها با نظر متخصصان حوزه­های مختلف شهری، برای شهر اردبیل بومی­سازی شدند.  

در گام دوم تحقیق با بهره‌گیری از محیط برنامه­نویسی پایتون و داده‌های موجود، میزان هوشمندی شهر اردبیل در مقیاس کلان 32/0 از یک واحد بوده است.. همچنین نتایج بدست آمده پس از نرمال­سازی داده­ها نشان می­دهد، بعد محیط­زیست هوشمند با امتیاز 48/0 از واحد، بالاترین امتیاز را در میان سایر ابعاد به خود اختصاص داده است و در این بعد شاخص­های فضای سبز و مصرف بهینه آب بالاترین رتبه را کسب کردند. این در حالی است که اقتصاد هوشمند با داشتن  17/0 از کمترین امتیاز هوشمندی برخوردار است و بدترین وضعیت مربوط به شاخص­های نرخ اشتغال در بخش­های دانش­بنیان و اختراعات ثبت شده بوده است. همچنین امتیاز ابعاد دولت هوشمند، زندگی هوشمند، حمل و نقل هوشمند و مردم هوشمند به ترتیب برابر 24/0، 23/0، 35/0و 46/0 می­باشد.

از این­رو، می‌توان گفت به منظور ارتقای درجه هوشمندی شهر اردبیل لازم است ضمن استمرار برنامه­ها و فعالیت­های جاری هوشمندسازی مولفه­های محیط­زیست هوشمند، مردم هوشمند و جابجایی هوشمند که وضعیت بهتری را دارند، مسئولین امر روی سه مولفه اقتصاد هوشمند، حکمروایی هوشمند و زندگی هوشمند بیشتر متمرکز شوند و با اتخاذ سیاست­های مناسب، درجه هوشمندی شهر اردبیل را در راستای اهداف تعیین شده سوق دهند. از سویی مسئولین امر باید به سه مفهوم اساسی توجه ویژه‌ای داشته باشند: اولا اینکه فناوری اطلاعات و ارتباطات صرفا یک عامل توانمندساز در شهرهاست و موضوع اصلی و محوری زیرساخت‌ها هستند. دوما اینکه با توجه به اهمیت فناوری در زمینه شهر هوشمند، بخش کلیدی شهر هوشمند این است که تحول و بهبود خدمات چطور صورت می‌گیرد و سوما اینکه علاوه بر تمرکز بر سه مولفه شهر که ابعاد قوی‌تر هستند، ارتباط و تعامل میان آنها نیز باید پیش‌بینی شود و لذا به منظور تدوین برنامه‌های عملیاتی موثر و ترسیم نقشه راه ارتقای سطح هوشمندی شهر اردبیل، شناسایی نقاط ضعف و قوت شهر اردبیل بر اساس ویژگی­ها و مقادیر محاسباتی مؤلفه­ها، معیارها و شاخص­های هوشمندسازی و اولویت­بندی آنها به شرح نتایج، ضروری است تا بدین ترتیب الگویی بومی و متناسب با واقعیات محیطی و پیرامونی هوشمندسازی شهر که هدف اصلی تمامی پروژه­های هوشمندسازی شهری است، تهیه و اجرا شود. زیرا تنها یک مسیر برای شهر هوشمند وجود ندارد و شهرهای هوشمند با کمک روش‌های مختلف به این مهم دست یافته‌اند. وجه تمایز اصلی مطالعه حاضر با تمامی مطالعات صورت گرفته در این زمینه در این است که هرچند اغلب شاخص­های مطالعه حاضر همانند مطالعات شهرهای هوشمند در دنیا بوده است اما برخی شاخص­ها با توجه به ویژگی­های شهر اردبیل براساس نظرات خبرگان باتجربه این شهر متمایز شده و همچنین این مطالعه نه صرفا با تکیه بر داده‌ها و آمار بدست آمده از پرسشنامه، بلکه با استناد به واقعیت­های موجود شهر که از درگاه‌های آماری و سالنامه ها و اطلاعات موجود شهر اردبیل می‌باشد، بهره برده است. از این­رو نتایج این تحقیق تا حد امکان به دنیای واقعی نزدیکتر می­باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

An analysis of the territory of the smart city and the assessment of the realization of the dimensions of smartness in Ardabil city

نویسندگان [English]

  • Mohammad Hassanzadeh 1
  • zeinab baradaran 2
  • zahra azari 3
1 Department of Economics, Faculty of social Sciences, University of Mohaghegh Ardabili
2 Ph. D of Urban and Regional Economics, University of Tabriz, Faculty of Economics and Management, Tabriz, Iran.
3 Ph. D of Institutional Economics, Faculty of Economics and Management, University of Tabriz, Tabriz, Iran
چکیده [English]

the origin of human civilization, cities have faced complex challenges and problems that can only be solved through a principled and systematic approach. The smart city, which is built on the basis of information and communication technology, is one of the new concepts to deal with the current challenges of cities in the field of urban planning, and it has revealed a new form of life development in the world today. Building a smart city is a vital strategy to reduce the problems produced by urban population growth and rapid urbanization and to overcome environmental transformations and emerging climate changes.The purpose of the current research, which was carried out with a descriptive-analytical method, is to evaluate the 74 indicators of a smart city in Ardabil. In this regard, using the literature on the subject, 74 indicators in six dimensions of the smart city including smart people, smart economy, smart environment, smart life, smart government, and smart mobility were compiled and using questionnaire tools and information and statistics available in the yearbooks. It has been analyzed statistically and in the Python programming environment.

The results show the level of intelligence of this city on a large scale with a score of 0.32 out of one unit. Also, the examination of the situation of the six dimensions shows that the dimension of smart environment with a score of 0.48 of the unit has the highest score among other dimensions, while the smart economy has the lowest score with 0.17.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Smart City
  • Information and Communication Technology
  • Python Software
  • Ardabil City

شهرها به عنوان خاستگاه تمدن بشری، با چالش‌ها و مشکلات پیچیده‌ای مواجه بوده که حل این مشکلات تنها از طریق یک رویکرد اصولی و سیستماتیک قابل حل است. شهر هوشمند که بر بستر فناوری اطلاعات و ارتباطات بنا شده، یکی از مفاهیم جدید جهت مقابله با چالش‌های کنونی شهرها در عرصه برنامه‌ریزی شهری می‌باشد و امروزه در جهان شکل جدیدی از توسعه زندگی را نمایان کرده است. ساخت یک شهر هوشمند به عنوان یک استراتژی حیاتی برای کاهش مشکلات تولید شده توسط رشد جمعیت شهری و شهرنشینی سریع و غلبه بر دگرگونی‌های محیطی و تغییرات اقلیمیِ درحال ظهور است. هدف پژوهش حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی اجرا شده است، ارزیابی شاخص‌های 74گانه شهر هوشمند در شهر اردبیل می‌باشد. به عبارت دیگر، مساله اصلی در این مطالعه ارزیابی میزان هوشمندی شهر اردبیل براساس شاخص­های شهر هوشمند است. در این راستا با استفاده از ادبیات موضوع 74 شاخص در شش بعد شهر هوشمند شامل مردم هوشمند، اقتصاد هوشمند، محیط‌زیست هوشمند، زندگی هوشمند، دولت هوشمند و جابجایی هوشمند تدوین و با استفاده از ابزار پرسش‌نامه و اطلاعات و آمار موجود در سالنامه‌های آماری و در محیط برنامه‌نویسی پایتون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل نشانگر میزان هوشمندی این شهر در مقیاس کلان با امتیاز 32/0 از یک واحد است. همچنین بررسی وضعیت ابعاد شش‌گانه نشان می‌دهد که بعد محیط‌زیست هوشمند با امتیاز 48/0 از واحد، بالاترین امتیاز را در میان سایر ابعاد به خود اختصاص داده است، این در حالی است که اقتصاد هوشمند با 17/0 از کمترین امتیاز برخوردار است.

اسدی، احمد؛ احدنژاد روشتی، محسن و زادولی خواجه، شاهرخ (1402). تدوین الگوی توسعه شهر هوشمند با تأکید بر شاخص‌های شهر آموزش‌دهنده (مطالعه موردی: شهر قائن). مجله جغرافیا و توسعه فضای شهری، 10(3)، 1-20.
اسماعیل‌زاده، حسن (1398). تحلیل ارتباط هوشمندسازی و پایداری در فضاهای شهری (مطالعه موردی: منطقه 6 شهر تهران). جغرافیا و برنامه‌ریزی، 23(68)، 1-21.
 افضلی ننیز، مرضیه؛ مدیری، مهدی و فرهودی، رحمت­الله (1398). تحلیل ملزومات فرایندی مدیریتی در هوشمندسازی شهر (مطالعه موردی: شهر کرمان). جغرافیای اجتماعی شهری، 6(1)، 28-15.‎ https://doi.org/10.22103/jusg.2019.1975
برادران خانیان، زینب؛ پناهی، حسین و اصغرپور، حسین (1401). بررسی وضعیت کنونی تحول هوشمند در کلانشهر تبریز. مجله اقتصاد شهری، 2(5)، 112-88. https://doi.org/ 10.22108/ue.2022.130508.1196
برادران خانیان، زینب؛ پناهی، حسین و اصغرپور، حسین (1402). شناسایی و اولویت‌بندی عوامل کلیدی مؤثر در شهر هوشمند بر مبنای رویکرد آینده‌پژوهی (مورد مطالعه: کلانشهر تبریز). فصلنامه نظریه­های کاربردی اقتصاد، (1)10، 128-89.
پوراحمد، احمد؛ زیاری، کرامت­اله؛ حاتمی­نژاد حسین و پارسا، شهرام (1397). شهر هوشمند: تبیین ضرورت‌ها و الزامات شهر تهران برای هوشمندی. فصلنامه علمی وپژوهشی نگرش­های نو در جغرافیای انسانی، 10(2)، 1-22.
جبارزاده، یونس؛ شکری، سوره و کرمی، اژدر (1398). شناسایی و تحلیل موانع نهادی شهر هوشمند (مورد مطالعه: شهر تبریز).  فصلنامه اقتصاد و مدیریت شهری، 8(3)، 107-91.
دادخواه، محسن (1394). طراحی شهری بر اساس معیارهای شهر هوشمند؛ مورد مطالعه منطقه سه اصفهان. پایان­نامه کارشناسی ارشد رشته شهرسازی گرایش طراحی شهری. دانشگاه هنر اصفهان.
روستایی، شهریور؛ پورمحمدی، محمدرضا و قنبری، حکیمه (1397). تئوری شهر هوشمند و ارزیابی مؤلفه­های زیرساختی آن در مدیریت شهری، مورد شناسی: شهرداری تبریز. جغرافیا و آمایش شهری، 26، 216-197.
https://doi.org/10.22111/gaij.2018.3634
روستایی، شهریور؛ پورمحمدی، محمدرضا و قنبری، حکیمه (1398). مدلسازی ساختاری تئوری شهر هوشمند بر پایه حکمروایی خوب شهری در ایران (مدیریت شهری شهرداری تبریز). جغرافیا و برنامه‌ریزی، 26(79)، 155-169.
https://doi.org/10.22034/gp.2022.10828
رهنما، محمدرحیم؛ حسینی، سید مصطفی و محمدی حمیدی، سمیه (1399). سنجش و ارزیابی شاخص­های شهر هوشمند در کلان شهر اهواز. پژوهش های جغرافیای انسانی، 52(2)، 611-589.
زارعی، علی؛ ولی‌زاده، رضا و پناهی، علی (1404). یکپارچگی فناوری های نسل پنجم و اینترنت اشیاء برای توسعه شهر هوشمند: مطالعه موردی کلانشهر تبریز. جغرافیا و برنامه‌ریزی، مقالات آماده انتشار.
https://doi.org/10.22034/gp.2025.65606.3358
ذاکریان، ملیحه؛ سپاهیان، عبدالسلام؛ سرابندی، زهرا و فیروزی راد، سیما (1400). تحلیل فضایی شاخص­های شهر هوشمند شهری (مطالعه موردی: شهر زاهدان(. فصلنامه آینده­پژوهی شهری، 1(2)، 83-69.
رجبی جورشری، مجید، امیرعضدی، طوبی، سرور، رحیم و توکلی­نیا، جمیله (1402). ارزیابی تحقق شهر هوشمند با تاکید بر رویکرد کیفیت زندگی شهری مورد مطالعه: منطقه 2 شهر تهران. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، (70)23، 504-487.
سجادیان، مهیار؛ فیروزی، محمدعلی و پوراحمد، احمد (1402). ارزیابی تحقق پذیری شهر هوشمند اهواز با توجه به شرایط کنونی مولفه های کلیدی. جغرافیا و روابط انسانی، 5(4)، 705-685. https://doi.org/10.22034/gahr.2022.369307.1763
دیانی، الهام و شهابی، وحید (1403). ارائه الگوهای فناورانه برای توسعه شهر هوشمند در تهران با تکنیک دیماتل. اقتصاد و برنامه‌ریزی شهری، 5(4)، 199-186. 10.22034/uep.2025.492550.1569
شیعه، اسماعیل؛ حبیبی، کیومرث و احسانی، مهران (1398). نقش مدیریت هوشمند در برنامه­ریزى کالبدى شهر براى کاهش آثار زمین­لرزه. هویت شهر، 13(2)، 50-37.
کاووسی، الهه و محمدی، جمال (1399). ارزیابی تحرک وجابجایی هوشمند از دیدگاه شهروندان (نمونه موردی: شهرشیراز). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 20(57)، 353-335.  ‎ https://doi.org/10.29252/jgs.20.57.335
کیانی، اکبر (1390). شهر هوشمند ضرورت هزاره سوم در تعاملات یکپارچه شهرداری الکترونیک (ارائه مدل مفهومی-اجرایی با تاکید بر شهرهای ایران). فصلنامه جغرافیایی آمایش محیط، 14، 64-39.
محمدی، جلیل؛ محمدی، علیرضا؛ غفاری گیلانده، عطا و یزدانی، محمدحسن (1400). سنجش تأثیرپذیری شهر از نماگرهای شهر هوشمند (مطالعه موردی: شهر زنجان). پژوهش­های جغرافیای انسانی، 53(2)، 543-521.
محمدی، غلام‌رضا (1395). تبیین الگوی شهر هوشمند در کلانشهر مشهدمبتنی بر توسعه پایدار. رساله دکترای جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری. دانشگاه فردوسی مشهد.
نژادباسعیدو، سلیمان (1397). پیاده سازی برخی از امکانات شهر هوشمند در جزیره قشم. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه سیستان و بلوچستان.
نسترن، مهین و پیرانی، فرزانه (1398). تدوین و اعتبارسنجی معیارها و شاخص­های توسعه شهر هوشمند (موردمطالعه: منطقه سه شهر اصفهان(. مجله جغرافیا و توسعه فضای شهری، 6(1)، 164-147. https://doi.org/10.22067/gusd.v6i1.60475
Al-Obthani, F., & Ameen, A. (2019). Association between transformational leadership and smart government among employees in UAE public organizations. International Journal on Emerging Technologies, 10(1a), 98-104.‏
Albino, V., Berardi, U., & Dangelico, R. M. (2015). Smart cities: Definitions, dimensions, performance, and initiatives. Journal of urban technology, 22(1), 3-21.‏
Asadi, A., Ahdnejad Roshti, M., & Zadvali Khajeh, Sh. (2023). Presenting a Smart City Development Model with an Emphasis on the Characteristics of Education City (Case Study: Qaen City). Journal of Geography and Urban Space Development, 10(3), 1-20 [in Persian]. https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.72739.1109      
Azkuna, I. (2012). "Smart Cities Study: International study on the situation of ICT, innovation and Knowledge in cities". The Committee of Digital and Knowledge-based Cities of UCLG, Bilbao.
Baradaran Khanian, Z., Panahi, H., & and Asgharpour, H. (1401). Smart Evolution in the Tabriz Metropolis. Journal of Urban Economics, 2(5), 112-88 [in Persian]. https://doi.org/10.22108/ue.2022.130508.1196    
Baradaran Khanian, Z., Panahi, H., & and Asgharpour, H. (2023). Identification and Prioritizing of Key Factors Affecting Smart City based on Futures Studies Approach (The Case Study of Tabriz Metropolis). Quarterly Journal of Applied Theories of Economics, (1) 10, 128-89 [in Persian].  https://www.doi.org/10.22034/ecoj.­2023.53876.3123
Bellagamba, U. (2016). From Ideal to Future Cities: Science Fiction as an Extension of Utopia. Philosophy & Technology, 29(1), 79-96. http://dx.doi.org/10.1007/s13347-016-0213-7‏
Capdevila, I., & Zarlenga, M. I. (2015). Smart city or smart citizens? The Barcelona case. Journal of Strategy and Management. http://dx.doi.org/10.1108/JSMA-03-2015-0030
Carbó-Ramírez, P., & Zuria, I. (2011). The value of small urban greenspaces for birds in a Mexican city. Landscape and Urban Planning, 100(3), 213-222.
Cohen, S., & Karatzimas, S. (2022). Analyzing smart cities' reporting: do they report “smart”?. Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management, 34(5), 602-621.‏ http://dx.doi.org/10.1108/JPBAFM-12-2020-0198 
Dadkhah, M. (2015). Urban design based on smart city criteria; case study of Isfahan Region 3. Master's thesis in Urban Planning, Urban Design major, Isfahan University of Arts [in Persian].
De Santis, R., Fasano, A., Mignolli, N., & Villa, A. (2014). Il fenomeno smart cities. Rivista Italiana di Economia Demografia e Statistica, 68(1), 143.
Fernandez-Anez, V., Fernández-Güell, J. M., & Giffinger, R. (2018). Smart City implementation and discourses: An integrated conceptual model. The case of Vienna. Cities, 78, 4-16. https://doi.org/10.1016/j.cities.2017.12.004
Ferraro, S. (2013). Smart cities, Analysis of a Strategic Plan, (Master thesis).
Gasparini, P., Di Ruocco, A., & Russo, R. (2014). Natural hazards impacting on future cities. In Resilience and Sustainability in Relation to Natural Disasters: A Challenge for Future Cities (pp. 67-76). Springer, Cham.‏
Giffinger, R., Fertner, C., Kramar, H., Kalasek, R., Pichler-Milanović, N. (2007). Smart cities Ranking of European medium-sized cities. University of Ljubljana, Evert Meijers. Project homepage www.smart-cities.eu. http://www.smart-cities.eu/
Ismagilova, E., Hughes, L., Dwivedi, Y. K., & Raman, K. R. (2019). "Smart cities: Advances in research—An information systems perspective". International Journal of Information Management, 47, 88-100. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2019.01.004
ITU-T Technology Watch Report. (2013). Smart Cities. Available from: www. Smart City.com.
Jabarzadeh, Y., Shokri, S., & Kerami, A. (2018). Identifying and analyzing the institutional barriers of the smart city (case study: Tabriz city). Quarterly Journal of Urban Economics and Management, 8(3), 91-107 [in Persian]. http://dorl.net/dor/20.1001.1.23452870.1399.8.31.6.1   
Joshi, S., Saxena, S., & Godbole, T. (2016). Developing smart cities: An integrated framework. Procedia Computer Science, 93, 902-909.‏ http://dx.doi.org/10.1016/j.procs.2016.07.258
Kashef, M., Visvizi, A., & Troisi, O. (2022). Smart city as a smart service system: Human-computer interaction and smart city surveillance systems. Computers in Human Behavior, 124, 106923.‏ http://dx.doi.org/10.1016/j.­chb.­2021.­106923
Kavossi, E., & Mohammadi, J. (2019). Evaluation of mobility and smart transportation from the citizens' point of view (case example: Shiraz city). Applied Research in Geographical Sciences, 20(57), 353-335 [in Persian]. http://dx.doi.org/10.29252/jgs.20.57.335       
Keyani, A. (2011). The smart city is a necessity of the third millennium in the integrated interactions of electronic municipality (providing a conceptual-executive model with an emphasis on Iranian cities). Geographical Quarterly Journal of Environmental Studies, 14, 39-64 [in Persian]. http://arch.fatemiyehshiraz.­ac.ir/Article/44967        
Lombardi, P., Giordano, S., Farouh, H., & Yousef, W. (2012). Modelling the smart city performance. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 25(2), 137-149.‏
Lim, Y., Edelenbos, J., & Gianoli, A. (2023). Dynamics in the governance of smart cities: Insights from South Korean smart cities. International Journal of Urban Sciences, 27(sup1), 183-205.
Martin, C. J., Evans, J., & Karvonen, A. (2018). Smart and sustainable? Five tensions in the visions and practices of the smart-sustainable city in Europe and North America. Technological Forecasting and Social Change, 133, 269-278.‏ http://dx.doi.org/10.1016/j.techfore.2018.01.005
Mohammadi, J., Mohammadi, A. R., &  Yazdani, M. H. (2021). Measuring the effectiveness of the city from "smart city" indicators. Case Study: Zanjan. Human Geography Researches, 53(2), 521-543 [in Persian].
Mohammadi, Gh. R. (2015). Explanation of the smart city model in Mashhad metropolis based on sustainable development. Doctoral thesis of geography and urban planning. https://doi.org/10.22059/jhgr.2020.­287972.­1008000
Nastaran, M., & Pirani, F. (2019). Compiling the Criteria and indicators of Smart City (Case Study: The Third Zone of Isfahan). Geography and Urban Space Development, 6(1), 147-164 [in Persian]. https://doi.org/10.22067/gusd.v6i1.60475
Nejadbasaeido, Suleiman (2017). Implementation of some smart city facilities in Qeshm Island. Master's thesis, University of Sistan and Baluchistan [in Persian].     
     Obeid Alshamsi, A. A., Nusari, M., Abuelhassan, A. E., & Bhumic, A. (2019). Towards a better understanding of relationship between Dubai smart government characteristics and organizational performance. Development, 14(17), 21-23.‏ http://dx.doi.org/10.35940/ijrte.B1052.0982S1019
Pourahmad, A., Ziyari, K. A., Hataminejad, H., & Parsa, Sh. (2017). Smart City: Explaining the needs and requirements of Tehran city for smartness. Scientific and Research Quarterly of New Attitudes in Human Geography, 10(2), 1-22 [in Persian]. https://dorl.net/dor/20.1001.1.66972251.1397.10.2.1.1      
Rahnama, M. R., Hosseini, S. M., & Mohammadi hamidi, S. (2020). Measuring and assessment of smart city criteria in Metropolis Ahvaz. Researches of human geography, 52(2), 589-611 [in Persian]. 10.22059/jhgr.2018.­201090.­1007182     
Roostaei, Sh., Poormohamadi, M. R., & Ghanbari, H. (2019). A theory of Smart Cities and Assessment its Infrastructure Components in Urban Management (Case Study: Tabriz Municipality). Geography and Urban Planning, 26, 216-197 [in Persian]. https://doi.org/10.22111/gaij.2018.3634      
Sajjadian, M., Firouzi, M. A., a& Pourahmad, A. (2023). Assessing the realization of the smart city of Ahvaz according to the current conditions of the key components. Geography and Human Relations, 5(4), 685-705 [in Persian]. https://doi.org/10.22034/gahr.2022.369307.1763
Sharifi, A., Allam, Z., Bibri, S. E., & Khavarian-Garmsir, A. R. (2024). Smart cities and sustainable development goals (SDGs): A systematic literature review of co-benefits and trade-offs. Cities, 146, 104659.‏
Shieh, E., Habibi, K., & Ehsani, M. (2019). Role of intelligent management in urban physical planning in order to mitigate consequences of earthquakes. Hoviatshahr, 13(38), 37-50 [in Persian]. https://sanad.iau.ir/Journal/hoviatshahr/Article/794053
Snieška, V., & Zykiene, I. (2014). The role of infrastructure in the future city: Theoretical perspective. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 156, 247-251. http://dx.doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.11.183
Toppeta, D. (2010). The smart city vision: how innovation and ICT can build smart,“livable”, sustainable cities. The innovation knowledge foundation, 5, 1-9. https://doi.org/10.4236/ojbm.2018.64065
United Nations. (2019). World Urbanization Prospects 2018: Highlights.‏
Zakerian, M., sepahian, A., Sarabandi Z., & Firouzi Rad, S. (2021). Spatial analysis of urban smart city indicators) Case study: Zahedan city. Journal of Urban Futurology, 1(2), 69-83 [in Persian]. 10.30495/uf.2022.­1947644.1016