Document Type : Research Paper
Authors
1 Professor, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Planning and Environmental Sciences, Tabriz, Tabriz, Iran
2 PhD in Geography and Urban Planning, Faculty of Planning and Environmental Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran
3 Associate Professor, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Planning and Environmental Sciences, Tabriz, Tabriz, Iran
Abstract
Keywords
Main Subjects
در طی سالیان اخیر یکی از دلایل و انگیزههای سفر وجود سایتهای میراث جهانی در مقصد مورد نظر است. این سایتها که توسط یونسکو معرفی و ذینفعان و رسانههای وابسته گردشگری آنها را تبلیغ و باز شناسایی میکند گزینه شاخصی در انتخاب یک مقصد گردشگری است. به همین جهت، شناخت ارزشهای سایتهای میراث جهانی و تبدیل این منبع به یک جاذبه گردشگری بین المللی، میتواند نقش مهم بزرگی در توسعهی گردشگری شهری و یا منطقهای که سایت در آن قرار دارد، داشته باشد. در این پژوهش، به شاخصها و گویههای مرتبط با چگونگی توسعهی گردشگری در بازار تاریخی تبریز از جمله مفاهیم گردشگری فرهنگی و شهری پرداخته شده است. دادههای این پژوهش با استفاده از پرسشنامه و توزیع آن در بین جامعه آماری هدف یعنی گردشگران بازار تاریخی تبریز به صورت تصادفی بوده است. روایی پرسشنامه با در نظر گرفتن دیدگاههای متخصصین گردشگری تعیین شد که میزان پایایی کل 978/0 به دست آمد. با توجه به حجم جامعه آماری، حجم نمونه مطابق با فرمول کوکران 384 برآورد شد. برای سنجش و بررسی گویههای تحقیق یعنی ارزشمندی، جاذبه شاخص، آگاهی و مسئولیت؛ 10 پرسش بر اساس نتایج حاصل از بخش نظری پژوهش و با توجه به معیار طیف لیکرت طراحی و با توجه به اینکه که دادههای این پژوهش به صورت طبقهای و طیف لیکرت است بنابراین از آزمونهای ناپارامتریک استفاده گردید. طبق آمار توصیفی به دست آمده، کمترین میانگین به متغیر 6 با 79/2 و بیشترین میانگین نیز مربوط به متغیر اول با 30/4 است. بر اســـاس نـــتایج آزمونt-student سطح معناداری فرض هر یک از پرسشها در صفر (sig<.05) بوده و نشانگر آنست که میانگین امتیاز این متغیر در جامعه هدف بزرگتر از 3 برآورد میگردد. بنابراین فرض H0 برای تمامی پرسشها رد میشود. لذا میتوان گفت که میزان هر کدام از متغیرها در سطح بالایی قرار دارند. بنابر نتایج حاصله از پژوهش، سه گویه ارزشمندی، جاذبه شاخص، آگاهی و مسئولیت به عنوان گویههای اصلی توسعهی گردشگری بازار شناسایی شدند. گویه ارزشمندی در مرکز این ساختار سه گانه قرار دارد و علاوه بر آن گویههای جاذبهی شاخص و آگاهی خود نیز نتیجه این گویه ارزشمندی هستند.