Assessing the effects of indicators and the use of artificial intelligence in enhancing the livability of cities (Case study: Niasarm Madi, Isfahan city)

Document Type : Research Paper

Authors

1 - University of Isfahan

2 University of Isfahan

10.22034/gp.2025.65703.3360

Abstract

Livability is one of the most recent approaches in urban development that utilizes various indicators and criteria to assess the quality of urban spaces. The proposed indicators are highly dependent on the study area and the evaluator's objectives; thus, various assessment systems exist worldwide. The aim of the present study is to provide a local model for assessing livability in Iranian cities to facilitate the evaluation of the degree of achievement of livability approaches.

In this study, a descriptive-analytic and survey method is applied. In the first step, based on existing studies, a set of indicators for evaluating livability is presented, which will serve as the basis for developing a questionnaire to measure livability. Using this questionnaire, the state of livability in the Niasarm Madi of Isfahan is examined. The statistical sample includes 390 residents living along the Niasarm, determined using Cochran's formula. The data collected from the questionnaire are analyzed using SPSS software and exploratory factor analysis techniques.

According to the results, livability indicators are classified into five groups: quality of access to facilities and services with a cumulative variance of 28.48%, urban quality and environmental capabilities with a cumulative variance of 22.07%, quality of socio-cultural factors with a cumulative variance of 8.06%, quality of walkability and urban infrastructure with a cumulative variance of 7.52%, and quality of economic and managerial factors with a cumulative variance of 5.85%.

Given that enhancing livability in cities is a key issue in management systems, the application of the prioritized factors mentioned will be effective in facilitating the implementation of this approach. In the final section, proposed plans for enhancing the livability of the area, utilizing artificial intelligence tools like Bing Image Creator, are presented. Key recommendations include ensuring accessibility, addressing existing deficiencies, developing pedestrian networks, solving traffic problems, and efficient economic management

Keywords

Main Subjects

Full Text

هدف: زیست­پذیری یکی از جدیدترین رویکردهای توسعه شهری است که از شاخص­ها و معیارهای مختلفی برای ارزیابی کیفیت فضاهای شهری استفاده می­کند. شاخص­های ارائه شده وابستگی بالایی به محدوده مورد نظر و هدف مطالعه دارد؛ ازاین‌رو سیستم‌های ارزیابی مختلفی در سراسر جهان جهت سنجش زیست­پذیری وجود دارد. هدف مطالعه حاضر ارائه مدل بومی ارزیابی زیست­پذیری در شهرهای ایران است تا به کمک آن امکان بررسی میزان دستیابی به رویکرد زیست­پذیری فراهم گردد.

 روش پژوهش: در مطالعه حاضر با به‌کارگیری روش توصیفی تحلیلی و پیمایشی در گام نخست بر اساس مطالعات موجود مجموعه شاخص­های ارزیابی کیفیت زیست­پذیری ارائه می­گردد که مبنای تدوین پرسش‌نامه سنجش زیست­پذیری هستند و با استفاده از آن وضعیت زیست­پذیری در محدوده مادی نیاصرم شهر اصفهان بررسی می­شود. نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران شامل 390 از شهروندان ساکن در حاشیه مادی نیاصرم است. داده­های حاصل از پرسش‌نامه به کمک نرم­افزار SPSS و تکنیک تحلیل عاملی اکتشافی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

 نتایج: بر اساس نتایج شاخص­های زیست­پذیری در قالب پنج گروه شامل: کیفیت دسترسی به امکانات و خدمات با واریانس تجمعی 48/28 درصد، کیفیت شهری و قابلیت­های محیطی با واریانس تجمعی 07/22 درصد، کیفیت عوامل اجتماعی فرهنگی با واریانس تجمعی 06/8 درصد، کیفیت پیاده­مداری و زیرساخت‌های شهری با واریانس تجمعی 52/7 درصد و کیفیت عوامل اقتصادی و مدیریتی با واریانس  تجمعی 85/5 درصد طبقه­بندی شد.

 نتیجه‌گیری: باتوجه‌به اینکه ارتقا زیست­پذیری در شهرها از مباحث مطرح در سیستم مدیریت و برنامه‌ریزی ا‌ست به‌کارگیری اولویت­های مطرح شده در تسهیل اجرای این رویکرد مؤثر خواهد بود. در بخش آخر طرح­های پیشنهادی در جهت ارتقا زیست­پذیری محدوده به کمک هوش مصنوعی ارائه شده است. از اهم پیشنهادات می­توان به تأمین دسترسی، رفع کمبودهای موجود، توسعه شبکه پیاده­راه، حل مشکلات ترافیکی و مدیریت کارآمد اقتصادی اشاره کرد.

References

آذر، علی (1400)، بررسی میزان زیست­پذیری در محلات دروازه­دار در کلان­شهر تبریز، مطالعات جامعه­شناسی، 13(50):7-30.  10.30495/jss.2021.1875035.1159:doi
افشار کهن، جواد، اسماعیل بلالی و علی قدسی (1391)، بررسی ابعاد اجتماعی مسئله کنترل ترافیک شهری؛ مورد مطالعه: مشهد، مجله مطالعات شهری،2(4)، 59-90.
امیری، خدابخش (1399). ساماندهی و مدیریت ترافیک شهری با کمک سیستم های حمل و نقل هوشمند. معماری شناسی، 3(17)، 17-23.
اصغری زمانی، اکبر؛ تیموری، ایرج و سید مصفایی، میر علی (1403). مقایسه تطبیقی زیست‌پذیری فضاهای شهری در مناطق نوساز و قدیمی شهر تبریز (محلات مورد مطالعه: اهراب و ولیعصر). جغرافیا و برنامه‌ریزی. doi: 10.22034/gp.2024.59968.3224
اکبری، نعمت­اله؛ مویدفر، روزیتا و میرزائی خوندابی، فرزانه (1396)، تحلیل زیست­پذیری در بافت فرسوده شهر اصفهان با تأکید بر استراتژی توسعه شهری، فصلنامه علمی‌پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری، 6(1(پیاپی 21))، 33-50.  doi: 10.29252/iueam.6.21.33
ارثیا، علیرضا و مهربانی گلزار، محمدرضا (1397). الگوی توسعه شهری مبتنی بر عناصر طبیعی و ارزش‌آفرین نمونه مورد مطالعه: مادی‌های اصفهان و ارزش افزوده آن بر بافت هم‌جوار. باغ نظر، 15(62)، 25-36.  doi:  10.22034/bagh.2018.66283
ابوالقاسم گلستان‌نژاد، سید رسول موسوی، اعظم ارشدی‌پور، اعظم نصری، مائده خلیلیان، عبدالمجید باباصفری. (1394)، اطلس کلان‌شهر اصفهان، هم­صدا.
اشنویی نوش آبادی، امیر و محمد ابراهیمی، مهشید (1400). تعیین پیشران های کلیدی موثر بر زیست پذیری شهری با رویکرد آینده پژوهی (مطالعه موردی: شهر کاشان). جغرافیا و برنامه‌ریزی. 25(76)، 27-41. doi: 10.22034/gp.2021.13132
برندک، فرهاد (1398). تحلیل شاخص‌های عملکرد زیستی مناطق شهری اصفهان در تحقق پایدار. فصلنامه علمی پژوهش‌های بوم‌شناسی شهری، 10(19): 13-26. doi: 10.30473/grup.2019.5640
بندرآباد، علی (1390)، شهر زیست­پذیر از مبانی تا معانی، نشر آذرخش، تهران.
پورمحمدی، محمدرضا؛ صدر موسوی، میرستار و آذر، علی (1389)، بررسی و تحلیل پایداری و سرزندگی مناطق تبریز با تأکید بر امنیت شهری با نگرش جامعه­شناختی، فصلنامه مطالعات جامعه­شناسی. 2(6)، 7-25.
حکمت­نیا، حسن؛ موسوی، میرنجف؛ سبحانی، نوبخت و سلمانزاده، سینا (1400)، تأثیر آسیب­های اجتماعی بر زیست­پذیری در فضاهای شهری (مطالعه موردی: شاهین­دژ)، پژوهش­های جغرافیای برنامه­ریزی شهری، 9(1): 29-50. doi: 10.22059/jurbangeo.2021.301572.1273
حیدری، داریوش (1396). اصفهان شهر مادی­ها، پایگاه خبری آنلاین شهرستان خمینی­شهر، http://daneshnam.ir/
جهانگیر، صبا؛ صارمی، حمیدرضا و کلانتری خلیل‌آباد، حسین (1398). امکان سنجی ارتقاء پیاده مداری با رویکرد سرزندگی در فضاهای شهری؛ مطالعه موردی: طراحی خیابان امام خمینی(ره ) سنندج. مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 9(35 )، 47-64.
زنگنه، مهدی؛ خاوری، عاطفه و بنی‌اسدی، طیبه (1397). سنجش و ارزیابی میزان زیست پذیری سکونتگاه های شهری مناطق مرزی موردمطالعه: تربت جام. شهر پایدار، 1(2 )، 31-46. doi: 10.22034/jsc.2018.88228
خادم­الحسینی، احمد؛ داودی، محمد؛ صابری، حمید؛  گندمکار، امیر و مهکویی، حجت (1400)، ارزیابی و تحلیل مؤلفه‌های زیست­پذیری مناطق هشت­گانه شهر اهواز، فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی، 10(37)، 7-20.
خراسانی، محمدامین؛ رضوانی، محمدرضا؛ مطیعی لنگرودی، سید حسن و رفیعیان، مجتبی (1391)، سنجش و ارزیابی زیست­پذیری روستاهای پیرامون شهری (مطالعه موردی: شهرستان ورامین)، پژوهش­های روستایی، 3(4): 79-104،  doi: 10.22059/jrur.2013.30233
خراسانی، محمدامین (1395)، تاملی در مفهوم زیست­پذیری؛ شناخت، سنجش و رویکردها، نشریه شباک، 2(1): 11-18.
زال­نژاد، کاوه؛ حسینی، سید فضل اله و علی­پور، یوسف (1398)، تأثیر اصول شهر زیست­پذیر در ارتقای سطح رضایت­مندی شهروندان، مورد مطالعاتی: ناحیه 4 منطقه 4 شهرداری تهران، معماری و شهرسازی آرامانشهر، شماره 28، 171-183. doi: 10.22034/aaud.2019.111756.1388
رضازاده، راضیه و لطیفی اسکویی، لاله (1393)، تاثیر قابلیت پیاده­مداری محله­ها بر رضایت­مندی سکونتی، نمونه موردی: محله چیذر، معماری و شهرسازی آرمانشهر، شماره 13، 321-331.
روستایی، شهریور و کوهی قولقاسم، فریبا (1402). شناسایی نیروهای کلیدی مؤثر بر زیست‌پذیری شهری کودکان با رویکرد آینده‌نگاری (مطالعه موردی: منطقه 3 تبریز). جغرافیا و برنامه‌ریزی، 27(85): 93-100. doi: 10.22034/gp.2023.­16825
سلیمانی مهرنجانی، محمد؛ تولایی، سیمین؛ رفیعیان، مجتبی؛ زنگانه، احمد و فروغ خزائی نژاد (1395) زیست­پذیری شهری: مفهوم، اصول، ابعاد و شاخص‌ها، پژوهش­های جغرافیای برنامه­ریزی شهری، شماره 1، 27-50. doi:  10.22059/jurbangeo.2016.58120
شماعی، علی؛ بیگدلی، لیلا (1395). ابعاد زیست­پذیری در منطقه 17 تهران، نشریه جغرافیا، 4(50):171-192
عزیزی، محمدمهدی (1392). تحلیلی بر رابطه سرانه کاربری های زمین و اندازه شهر در طرح های جامع شهرهای ایران. معماری و شهرسازی (هنرهای زیبا)، 18(4)، 25-36. doi: 10.22059/jfaup.2013.51679
صابری، حمید؛ گندمکار، امیر؛ مهکویی، حجت؛ داودی، محمد و خادم الحسینی، احمد (1400)، بررسی سازوکارهای مداخله شهرداری در زیست‌پذیری شهرها (مطالعه موردی: شهر اهواز)، نشریه نگرش­های نو در جغرافیای انسانی، 13(2): 647-662.
ضرابی، اصغر؛ محمدی، جمال و عبداللهی، علی‌اصغر (1389). بررسی و ارزیابی منابع ثابت و متحرک در آلودگی هوای شهر اصفهان، فصلنامه­ علمی‌پژوهشی انجمن جغرافیای ایران، دوره جدید، 8(26).
فصیحی، حبیب­الله؛ پریزادی، طاهر و کرمی، تاج‌الدین (1398)، بررسی نقش پیاده­راه­ها در سرزندگی فضاهای عمومی مورد مطالعه: پیاده­راه حرم شهر ری، شهر پایدار، 2(4): 1-15. doi: 10.22034/jsc.2020.189423.1040
فرج الهی، عاطفه؛ پورمحمدی، محمدرضا؛ حیدری چیانه، رحیم و مختاری، داود (1401). تحلیل تطبیقی زیست پذیری شهری با تاکید بر شاخص­های کالبدی مناطق ده­گانه کلانشهرتبریز. جغرافیا و برنامه‌ریزی، 26(81): 173-189. doi: 10.22034/gp.2021.48133.2897
قبادیانی، ناصرخسرو (1369). سفرنامه ناصرخسرو، تهران: نشر مرکز.
قلعه‌نویی، محمود و علیخانی، مینو (1393). ارزیابی مادی‌های اصفهان به منزله سبز راه، با رویکرد توسعه پایدار (نمونه موردی: نهر نیاصرم). محیط‌شناسی، 40(4)، 1067-1082. doi: 10.22059/jes.2014.53020
کلانتری، صدیقه و محمدی، محمود (1392). تدوین راهکارهایی برای ساماندهی و احیای مادی های بافت قدیم شهر اصفهان. مرمت و معماری ایران (مرمت آثار و بافت های تاریخی فرهنگی)، 3(5)، 15-32.
کوهجانی گوجی، زهره؛ جولایی، شیرین و ستاری وند، ملیحه (1399)، سنجش پیاده مداری (نمونه موردی: وضعیت محلات ناحیه یک منطقه 11 شهرداری مشهد)، نشریه پژوهش‌های نوین علوم جغرافیایی، معماری و شهرسازی، 3(25)، 1-23.
مجرد، حمیده (1396)، تحلیل فضایی زیست­پذیری درمناطق شهر شهریار، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم جغرافیایی، گروه جغرافیای انسانی، رشته جغرافیا و برنامه­ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی.
مهدیزاده، جواد (1379)، مفاهیم و مبانی پیاده­راه­سازی، مجله شهرداری­ها، آذرماه 1379، شماره 19.
محبوب‌فر، محمدرضا؛ رامشت، محمدحسین؛ یزدان‌پناه، حجت اله و اذانی، مهری (1397). بررسی روند تغییرات شاخص کیفیت هوا در راستای مدیریت بحران آلودگی هوای شهر اصفهان. مدیریت شهری، 17(50 )، 323-336.
محمدی، پژمان؛ زیاری، یوسفعلی و توکلان، علی (1399)، تحلیلی بر اثرگذاری ابعاد مدیریت شهری بر شاخص­های زیست­پذیری شهری (مطالعه موردی: شهر شهرکرد)، پژوهش­های جغرافیای انسانی، 52(3): 1055-1069. doi: 10.22059/jhgr.2019.277044.1007871
محمودیان، کیومرث و آذر، علی (1398). بررسی عوامل مؤثر بر رشد پراکنده شهری درکلانشهر تبریز با استفاده از مدل های سنجش توسعه شهری. مطالعات محیطی هفت حصار (هفت حصار)، 8(30). 31-46، doi: 10.29252/hafthesar.8.30.5
ماجدی، حمید و احمدی، فرشته (1387). نقش مادی‌ها در شکل‌گیری ساختار فضایی شهر اصفهان. هویت شهر، 2(3)، 39-50.
محلوجی، مهرداد؛ خادم الحسینی، احمد؛ صابری، حمید و قائد رحمتی، صفر (1400). ارزیابی عوامل مؤثر بر زیست‌پذیری شهری در سکونتگاه­های غیررسمی، مطالعه منطقه 14 شهر اصفهان، فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی، 10(30و40)، 7-20.
نامداریان، احمدعلی؛ بهزادفر، مصطفی و خانی، سمیه (1395). نقش شبکۀ مادی‌ها در تحولات سازمان فضایی اصفهان تاریخی, از آغاز تا پایان دورۀ صفوی. مطالعات معماری ایران، 5(10)، 207-228.
نصیری هنده خاله، اسماعیل (1398). مدل معادلات ساختاری اثر مؤلفه سرمایه اجتماعی بر زیست­پذیری کانون­های کوچک شهری استان البرز، پژوهش­های جغرافیای انسانی، 51(3)، 715-730. doi: 10.22059/jhgr.2019.273629.­1007846
نوریان، فرشاد؛ عبدالله‌پور، سیدسجاد؛ قاضی، رضا و قضایی، محمد (1399). ارزیابی تاثیر امنیت بر زیست­پذیری بافت­های فرسوده شهری و ارائه راهبردهای ارتقای آن، مورد مطالعاتی: محله انصار شهر مشهد، معماری و شهرسازی آرمانشهر، شماره 33: 279-297، doi:  10.22034/aaud.2021.137079.1583
وارثی، حمیدرضا و رضایی آدریانی، سهیلا (1403). سنجش و ارزیابی کیفیت سکونت و میزان برخورداری از خدمات اولیه در مساکن شهری با استفاده از روش VIKOR مطالعه موردی: مناطق شهری کلان‌شهر اصفهان، فصلنامه علمی و پژوهشی پژوهش و برنامه ریزی شهری، doi: 10.30495/jupm.2023.30427.4185
ایران‌دوست، کیومرث؛ عیسی­لو، علی­اصغر و شاه مرادی، بهزاد (1394). شاخص زیست­پذیری در محیط‌‌های شهری مطالعه موردی: بخش مرکزی شهر قم، فصلنامه علمی - پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری، 4(13)
یوسف طالشی، شیده؛ مؤذن جمشیدی، سیده هما؛ اکبری، نعمت اله و بارانی فرد، فریبرز (1399). ارزیابی زیست­پذیری فرهنگی در کلان‌شهر مشهد، نهمین کنفرانس و دومین کنفرانس برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، مشهد. https://civilica.com/doc/1138187
Al-Thani, S., Amato, A., Koç, M., & Al-Ghamdi, S. (2019). Urban Sustainability and Livability: An Analysis of Doha’s Urban-form and Possible Mitigation Strategies. Sustainability, 11(3), 1-25. https://doi.org/10.3390/su11030786.
Ahmed, N. O., El-Halafawy, A. M., Amin, A. M. (2019), A Critical Review of Urban Livability, European Journal of Sustainable Development, 8(1), 165-182, Doi: 10.14207/ejsd.2019.v8n1p165
Ala-Mantila, S., Heinonen, J., Junnila, S., Saarsalmi, P.,)2018(. Spatial nature of urban well-being. Reg. Stud. 52 (7), 959–973. https://doi.org/10.1080/ 00343404.2017.1360485.
Bhowmick, D., Winter, S., Stevenson, M., Vortisch, P. (2021), Exploring the viability of walk-sharing in outdoor urban spaces, Computers, Environment and Urban Systems, 88(-), 1-15, https://doi.org/10.1016/j.compenvurbsys.2021.101635
Baum, S., Arthurson, K., & Rickson, K. (2010). Happy People in Mixed-up Places: The Association between the Degree and Type of Local Socioeconomic Mix and Expressions of Neighbourhood Satisfaction. Urban Studies, 47(3), 467–485. https://doi.org/10.1177/0042098009351941
Banai, R., & Rapino, M. (2009). Urban theory since a theory of good city form (1981)–a progress review. Journal of Urbanism, 2 (3), 259-276. https://doi.org/10.1080/17549170903466095
Corben, B., & Oxley, J. (2006). Emerging road safety philosophies and their significance for safe walking, available at [https://www.researchgate.net/publication/254847441_Emerging_­road_safety_philosophies_and_their_significance_for_safe_walking]
Charron, N., Dijkstra, L., & Lapuente, V. (2013). Regional Governance Matters: Quality of Government within European Union Member States. Regional Studies, 48(1), 68–90. https://doi.org/10.1080/00343404.2013.770141
Doeksen, H. (1997). Reducing crime and the fear of crime by reclaiming New Zealand’s suburban street. Landscape and Urban Planning, 39(2–3), 243–252. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(97)00057-1
Esmonde, K., & Jette, S. (2018). Fatness, Fitness, and Feminism in the Built Environment: Bringing Together Physical Cultural Studies and Sociomaterialisms, to Study the “Obesogenic Environment.” Sociology of Sport Journal, 35(1), 39–48. https://doi.org/10.1123/ssj.2016-0121
Gillis, D., Semanjski, I., & Lauwers, D. (2015). How to Monitor Sustainable Mobility in Cities? Literature Review in the Frame of Creating a Set of Sustainable Mobility Indicators. Sustainability, 8(1), 29. https://doi.org/10.3390/su8010029.
Holmberg, S., Rothstein, B., Nasiritousi, N, (2009), Quality of Government: What You Get, Annual Review of Political Science, 12(1), 10.1146/annurev-polisci-100608-104510
Hankins, K. B. (2009). The disappearance of the state from “livable” urban spaces. Antipode, 41(5), 845–866. 
Halat, H., Saberi, M., Frei, C. A., Frei, A. R., & Mahmassani, H. S. (2015). Impact of Crime Statistics on Travel Mode Choice. Transportation Research Record: Journal of the Transportation Research Board, 2537(1), 81–87. https://doi.org/10.3141/2537-09
Kashef, M. (2016). Urban livability across disciplinary and professional boundaries. Frontiers of Architectural Research, 5(2), 239–253. https://doi.org/10.1016/j.foar.2016.03.003
Liang, L., Deng, X., Wang, P., Wang, Z., & Wang, L. (2020). Assessment of the impact of climate change on cities livability in China. Science of The Total Environment, 726, 138339. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2020.138339
Leslie, E., & Cerin, E. (2008). Are perceptions of the local environment related to neighbourhood satisfaction and mental health in adults? Preventive Medicine, 47(3), 273–278. http://dx.doi.org/10.1016/j.ypmed.2008.01.014
Insch, A., & Florek, M. (2010). Place satisfaction of city residents: Findings and implications for city branding. In G. Ashworth & M. Kavaratzis (Eds.), Towards effective place brand management: Branding European cities and regions (pp. 191-204). Cheltenham, UK: Edward Elgar.
Liu, J., Nijkamp, P., Huang, X., & Lin, D. (2017). Urban livability and tourism development in China: Analysis of sustainable development by means of spatial panel data. Habitat International, 68, 99–107. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2017.02.005
Lowe, M., Whitzman, C., Badland, H., Davern, M., Aye, L., Hes, D., Butterworth, I., & Giles-Corti, B. (2015). Planning Healthy, Liveable and Sustainable Cities: How Can Indicators Inform Policy? Urban Policy and Research, 33(2), 131–144. https://doi.org/10.1080/08111146.2014.1002606
Saeed, U., Ahmad, S. R., Mohey-ud-din, G., Butt, H. J., & Ashraf, U. (2022). An Integrated Approach for Developing an Urban Livability Composite Index—A Cities’ Ranking Road Map to Achieve Urban Sustainability. Sustainability, 14(14), 8755. https://doi.org/10.3390/su14148755
Satu, S. A. (2014). An examination of the livability of dense urban neighborhoods in Dhaka: the impacts of urban planning. HKU Theses Online (HKUTO), DOI: 10.5353/th_b5328047
Satu, S. A., & Chiu, R. L. H. (2019). Livability in dense residential neighbourhoods of Dhaka. Housing Studies, 34(3), 538–559. https://doi.org/10.1080/02673037.2017.1364711
Shu, X., Mesimäki, M., Kotze, D. J., Wales, M., Xie, L., Benicke, R., & Lehvävirta, S. (2022). Needs and expectations of German and Chinese children for livable urban green spaces revealed by the method of empathy-based stories. Urban Forestry & Urban Greening, 68, 127476. https://doi.org/10.1016/j.ufug.2022.127476
Sheikh, W. T., & van Ameijde, J. (2022). Promoting livability through urban planning: A comprehensive framework based on the “theory of human needs.” Cities, 131, 103972. https://doi.org/10.1016/j.cities.2022.103972
Swinburn, B., Egger, G., & Raza, F. (1999). Dissecting Obesogenic Environments: The Development and Application of a Framework for Identifying and Prioritizing Environmental Interventions for Obesity. Preventive Medicine, 29(6), 563–570. https://doi.org/10.1006/pmed.1999.0585
Schulz A, Northridge ME. (2004), Social determinants of health: implications for environmental health promotion. Health Educ Behav, 31(4):455-71. doi: 10.1177/1090198104265598.
Shekhar, H., Schmidt, A. J., & Wehling, H.-W. (2019). Exploring wellbeing in human settlements - A spatial planning perspective. Habitat International, 87, 66–74. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.­2019.04.007
Tan, K. G., NIE, T., & Baek, S. (2016). Empirical assessment on the liveability of cities in the Greater China Region. Competitiveness Review, 26(1), 2–24. doi:10.1108/cr-11-2015-0087 
Traunmueller, M., Marshall, P., … Capra, L. (2016). When you’re a stranger: Evaluating safety perceptions of (un) familiar urban places. In Proceedings of the Second International Conference on IoT in Urban Space, 71-77, ACM.
Türksever, A. N. E. (2001). Possibilities and limitations for the measurementof the quality of life in urban areas. Social Indicators Research, 53(2), 163–187. https://doi.org/10.1023/A:1026512732318
Nieuwenhuijsen, M. J. (2020). Urban and transport planning pathways to carbon neutral, liveable and healthy cities; A review of the current evidence. Environment International, 140, 105661. https://doi.org/10.1016/j.envint.2020.105661
Mouratidis, K. (2021). Urban planning and quality of life: A review of pathways linking the built environment to subjective well-being. Cities, 115, 103229. https://doi.org/10.1016/j.cities.­2021.103229
Matei, S., Ball-Rokeach, S. J., & Qiu, J. L. (2001). Fear and misperception of Los Angeles urban space: A spatial-statistical study of communication-shaped mental maps. Communication Research, 28(4) , 429–463, https://doi.org/10.1177/009365001028004004
Oxford Advance Learner Dictionary. 2010. 10th edition. Oxford University Press. UK.
Paul, A. (2024). Assessment of metropolitan livability variations using objective-subjective approach. World Development Sustainability, 4, 100135. https://doi.org/10.1016/j.wds.2024.100135
Parker, J., & Simpson, G. D. (2018). Public Green Infrastructure Contributes to City Livability: A Systematic Quantitative Review. Land, 7(4), 161. https://doi.org/10.3390/land7040161
Pandey, R., Garg, Y. K., & Bharat, A. (2013). Understanding qualitative conceptions of livability: An Indian perspective. International Journal of Research in Engineering and Technology, 2(12), 374–380. https://doi.org/10.15623/ijret.2013.0212064
Uwe, A. (2022). Urban livability in socially disadvantaged neighborhoods: The experience of the German program “socially integrative city.” Frontiers of Architectural Research, 11(5), 783–794. https://doi.org/10.1016/j.foar.2021.12.006
Urban Land Institute, (2013), 10 Principles for Liveable High Density Cities: Lessons from Singapore (Singapore: Urban Land Institute). Available at http://www.uli.org/ (accessed 10 December 2023).
Valcárcel-Aguiar, B., Murias, P., & Rodríguez-González, D. (2018). Sustainable Urban Liveability: A Practical Proposal Based on a Composite Indicator. Sustainability, 11(1), 86. https://doi.org/10.3390/su11010086
Valença, G., Stumpf, G., Soares, C., & Moura, F. (2022). Screening walkability violations through self-reported claims by smartphone detection: The case of Lisbon, Portugal. Transportation Research Procedia, 62, 648–655. https://doi.org/10.1016/j.trpro.2022.02.080
Zhan, D., Kwan, M.-P., Zhang, W., Fan, J., Yu, J., & Dang, Y. (2018). Assessment and determinants of satisfaction with urban livability in China. Cities, 79, 92–101. https://doi.org/10.1016/j.cities.2018.02.025
Zhu, L., Guo, Y., Zhang, C., Meng, J., Ju, L., Zhang, Y., & Tang, W. (2020). Assessing Community-Level Livability Using Combined Remote Sensing and Internet-Based Big Geospatial Data. Remote Sensing, 12(24), 4026. https://doi.org/10.3390/rs12244026
Zenker, S., Petersen, S., & Aholt, A. (2013). The Citizen Satisfaction Index (CSI): Evidence for a four basic factor model in a German sample. Cities, 31, 156–164. https://doi.org/10.1016/j.cities.2012.02.006
Zenker, S., Rütter, N. (2014), Is satisfaction the key? The role of citizen satisfaction, place attachment and place brand attitude on positive citizenship behavior, Cities, 38, 11-17, https://doi.org/10.1016/j.cities.2013.12.009
Zhang, S., Wu, W., Xiao, Z., Wu, S., Zhao, Q., Ding, D., & Wang, L. (2023). Creating livable cities for healthy ageing: Cognitive health in older adults and their 15-minute walkable neighbourhoods. Cities, 137, 104312. https://doi.org/10.1016/j.cities.2023.104312

Files

Share

How to cite

Statistics