تحلیلی بر چالش‌های توسعه و برنامه‌ریزی گردشگری شهری کلانشهر تبریز، با تاکید بر شخصیت مقصد و برندسازی

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه برنامه ریزی شهری، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشگاه تبریز

10.22034/gp.2024.63347.3301

چکیده

هدف تحقیق حاضر بررسی چالش‌های توسعه و برنامه‌ریزی گردشگری شهری کلانشهر تبریز، با تاکید بر شخصیت مقصد و برندسازی کلان شهر تبریز و ارائه راهبردهای بهبود مدیریت تصویر مقصد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و عملی و از نظر ماهیت و روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش گردشگران ورودی به کلان‌شهر تبریز در سال 1403 بوده و حجم نمونه آماری پژوهش نیز با استفاده از فرمول کوکران 200 نفر برآورد گردید.

یافته‌های تحقیق نشان داد به‌جز ترافیک شهری و دسترسی مناسب به سرویس‌های بهداشتی در اغلب نقاط شهر تبریز، شهر تبریز برای گردشگری در اغلب موارد ذکرشده دارای قابلیت هست و می‌توان از این ظرفیت‌ها در راستای تبدیل شدن تبریز به‌عنوان مقصد مطرح گردشگری استفاده کرد. هم-چنین نتایج نشانگر آن بود که از دیدگاه افراد مورد مطالعه چالش‌های موقعیت جغرافیایی دور تبریز (فقدان موقعیت مرکزی) و عدم مجاورت با سایر شهرها و استان‌های مرکزی ایران با میانگین 65/3، فصلی بودن مسافرت به تبریز با میانگین 4 و چالش‌های ارتباط با جامعه میزبان (شهروندان تبریزی) با میانگین 25/3 ازجمله چالش‌های اساسی و مهم توسعه گردشگری و شکل نگرفتن شخصیت مقصد مطرح تبریز می‌باشند.

اساس یافته‌های پژوهش، شهر تبریز دارای ظرفیت‌های گردشگری مناسبی است و می‌تواند به عنوان یک مقصد مطرح گردشگری معرفی شود. با این حال، چالش‌هایی همچون موقعیت جغرافیایی دور از مرکز، فصلی بودن مسافرت به تبریز و ارتباط با جامعه میزبان، به عنوان موانع اساسی توسعه گردشگری و شکل‌گیری شخصیت مقصد تبریز شناسایی شده‌اند.

تازه های تحقیق

بر اساس نتایج به دست آمده، شهر تبریز برای گردشگری دارای مزایایی از قبیل شهر تمیز، جذابیت معماری و تاریخچه شهر تبریز، امنیت بالا، فرهنگ و ادبیات غنی، تنوع گردشگری، قرارگیری در مسیر ترکیه، آذربایجان، تنوع غذایی، جاذبه‌های پزشکی، شهرت و اعتبار فرهنگی، وجود بزرگترین بازار سرپوشیده جهان و وجود مفاخر ادبیات غنی می­باشد. علی­رغم وجود این قابلیت و ظرفیت­های بالقوه، شهر تبریز از دیدگاه گردشگران دارای نقاط ضعفی در راستای تبدیل شدن به مقصد گردشگری است که شامل فصلی بودن، عدم پذیرا بودن، عدم شناخت کافی گردشگران از جاذبه‌های تبریز، مرکزی نبودن شهر در کشور، کمبود تسهیلات اقامتی و پذیرایی، ضعف در حمل و نقل درون شهری، ترافیک بالا، زلزله خیز بودن شهر تبریز، نبود زیرساخت‌های استراتژیک نسبت به شهرهای همسان، توجهات تعصبی نسبت به زبان و قومیت، عدم کفایت مدیران گردشگری استان و سرمای شدید در برخی اوقات سال می­باشد.

این یافته همسو با نتایج پژوهش حیدری چیانه و سعدنیا (1395)  که در پژوهشی به این نتیجه رسیدند که نقاط قوت بیشتر به هویت تاریخی شهر تبریز، امنیت و موقعیت جغرافیایی شهر برمی­گردد. نقاط ضعف بیشتر بر بی­توجهی بر هویت شهری و نظام آموزشی گردشگری بازمی­گردد.

هم­چنین صمدزاده (1396) نیز در پژوهشی اولویت اجزای تشکیل دهنده تصویر شهر تبریز از نظر گردشگران را شامل زیرساخت­های شهری، جاذبه‌های گردشگری، اقتصاد و تجارت و وقایع و رویدادها دانسته است. محمدزاده و صمدزاد (1397) نیز در پژوهشی چهار عامل زیرساخت­های شهری، جاذبه­های گردشگری، وقایع و رویدادها و اقتصاد و تجارت را ازجمله نقاط قوت شهر تبریز در جذب گردشگر گزارش کرده­اند.

با توجه به نتایج به دست آمده می­توان چنین تبیین کرد:

منابع و جاذبه‌های تاریخی- فرهنگی: در حوزه سرمایه­های تاریخی، فرهنگی و مدنی تبریز باید عنوان کرد که تبریز موطن و خاستگاه جنبش‌ها، سبک‌ها و مکاتب بسیاری در حوزه‌های مدنی، تاریخی، هنری، معماری و شهرسازی، ادبی، موسیقی، صنایع دستی و... بوده است. فرش ایران - که در سطح جهانی سمبل هنر ایرانیان و در اقتصاد ملی برند صادرات غیر نفتی است- چنان با تاروپود تاریخ و فرهنگ تبریز گره خورده که نه تنها آن را به عنوان نفیس ترین هنرها، بلکه ارزشمندترین سوغاتی سفرها نیز مطرح کرده است و جهان به درستی آن را پایتخت فرش جهان دانسته است. مسافری از یک کشور اروپایی در پلتفرم TripAdvisor- تخصصی ترین و مهم ترین منبع انتخاب مقاصد برای سفر- که تجربه بازدید از بازار سرپوشیده، اقامت در کندوان و نیز سفارش بافت عکس صورت مادرخود به صورت تابلوفرش در اسکو را داشته، در مورد سفرش به تبریز نوشته بود:

اینجا تبریز است، با منحصربفرد ترین تاریخ، خاص ترین تجربه اقامت و متفاوترین سوغاتی دنیا، به شما یک تجربه واقعی از یک زندگی واقعی هدیه می‌کند.»

موقعیت جغرافیایی نسبی تبریز: این موقعیت ممکن است بخاطر فقدان موقعیت مرکزی و عدم بهره‌مندی از مزیت همجواری مقاصد مهم برای بازار داخلی، عاملی منفی تلقی گردد- چرا که در سفرهای داخلی گردشگران امکان بازدید و سفر به چندین مقصد مهم در یک خلال یک سفر را ترجیح می دهند- اما در عین حال در مورد بازار خارجی یک مزیت مهم بشمار میرود. تبریز مزیت‌ها و ظرفیت‌های زیادی برای تبدیل شدن به قطب و دورازه بازار خروجی Outbound و ورودی Inbound ایران با مقاصد و کشورهای مهم شمالغرب ایران دارد. از مهم ترین دلایل پیشرو بودن این شهر در تحولات اقتصادی اجتماعی، همین موقعیت نسبی کنونی­اش است که به مثابه یک پل، دروازه مابین ایران و اروپا بوده است. از این رو که می­تواند در حوزه گردشگری هم پل رابط جریان ورودی و خروجی گردشگری باشد. در میان همه شهرهای بزرگ ایران، فقط تبریز این مزیت مهم و منحصربفرد را دارد که گردشگران تنها با چند ساعت رانندگی امکان سفر به چندین کشور و مقصد مهم مجاور را دارند. برای مثال، ترکیه، عراق آذربایجان و سایر کشورهای همجوار با شمالغرب ایران، مهم ترین بازار خروجی ایران محسوب می‌شوند. از سوی دیگر در سال‌های اخیر بازار گردشگری خروجی گونه خرید ایران از مقصد دوبی امارات متحده به وان ترکیه تغییر یافته است و تبریز میتواند به مثابه یک پل و نیز یک مقصد ترانزیتی مهم، سهم خود از بازار بزرگ بین المللی ورودی و خروجی ایران را افزایش دهد. این بازار شامل بیش از ده میلیون نفر می‌شود و با اینکه تبریز در میانه این روند و جریانهای اصلی گردشگری است ولی متاسفانه کم ترین سهم را هم از این بازار ندارد.

تورهای چند مقصده: از دیگر مزیت­های منحصربفرد این شهر برای توسعه گردشگری بین‌المللی، زمینه­های متعدد در اشتراکات و تشابهات تاریخی- فرهنگی ناحیه شمالغرب با کشورهای همجوار- مشخصاً ترکیه و آذربایجان- است. این زمینه‌ها میتواند پتانسیل‌های مناسبی جهت توسعه گردشگری از طریق استراتژی هم افزایی فرهنگی تاریخی، در اختیار تبریز قرار دهد، برای مثال عرضه تورهای چند مقصده[1]. در این استراتژی بازاریابی- که در چند دهه گذشته در اغلب مناطق دنیا در حال استفاده است و تجارب و نتایج موفق زیادی دارد- گردشگران بجای انتخاب یک تور و یک مقصد، میتوانند چند مقصد را در یک بسته تور دریافت کنند، مانند تورهای TIB یا ITA (شامل مقاصد تبریز، استانبول و باکو یا ایران، ترکیه و آذربایجان). تشابهات تاریخی- فرهنگی، زبانی و نیز مزیت همجواری مقاصد، پیش شرط اصلی توسعه و بازاریابی این تورها است. در این راهبرد کارآمد، مقاصد بجای رقابت اقتصادی، رفاقت اقتصادی را انتخاب می‌کنند که نتیجه نهایی این استراتژی برای همه ذینفعان آن از جمله مقاصد و جوامع میزبان، گردشگران و همچنین برای آژانس های مسافرتی و تورگردان‌ها، برد– برد است. نتایج تحقیقات انجام شده وتجارب استفاده از این راهبرد نشان می­دهند که گردشگران این تورها را به تورهای یک مقصده ترجیح می­دهند چرا که تنها با تقسیم زمان مسافرت بین مقاصد، بجای یک مقصد، با همان هزینه از دو یا سه مقصد بازدید می­کند. شهروندان این سه کشور که در خارج از آنها – به ویژه در اروپا – زندگی می­کنند که تعداد جمعیت قابل ملاحظه‌ای هم دارند، از اولین مسافران و متقاضیان این تورهاست. انجام تحقیق در بازار و بدست آوردن داده‌های اولیه در مورد نحوه بسته بندی، طراحی و عرضه تور در مبادی و در نهایت عقد تفاهم نامه‌های چندجانبه، تنها کاری است که باید برنامه‌ریزان و بازاریابان گردشگری این سه کشور برای تور ITA یا سه شهر برای تور TIB انجام دهند.

ورود بخش خصوصی به بازار تجارت گردشگری: در اغلب شهرهای بزرگ که در حوزه گردشگری موفق هستند معمولاً بخش خصوصی پیشران‌های اصلی توسعه و پیشروان اصلی تجارت در بازار گردشگری محسوب میشود چرا که بخش خصوصی، پایه‌های تجارت و اقتصاد گردشگری است و حول محور بازاریابی و رقابت می چرخد. کلانشهر اصفهان مصداق خوبی برای این مقوله است که در آن بخش خصوصی خاصه اتاق بازرگانی نفش پر رنگی در توسعه گردشگری اصفهان ایفا می‌کند و این اتاق از پیشران‌های مهم گردشگری این شهر است. بر اساس تجارب شخصی ارتباط با اتاق بازرگانی این شهر چند مورد از راهبردهای موفق این نهاد در اصفهان را ذکر می‌کنم. در دهه گذشته این اتاق فعالانه – مستقلاً و راساً – از طریق نهادهای علمی داخلی و حتی بین المللی، اقدام به ارایه آموزش‌های مستمر کاربردی حرفه‌ای و صنفی به صاحبان حرف و مشاغل میکند. از طریق نهادهای رسانه‌ای با جامعه میزبان ارتباط دوسویه و متقابل گرفته و در مورد آثار مثبت اقتصادی اجتماعی گردشگری همواره با شهروندان دیالوگ و گفتگو دارند. حتی با حمایت از بخش­های علمی و آکادمیک گردشگری و انجام طرح های پژوهشی موضوعی مختص شهر اصفهان، زمینه‌های تولید علم و در نهایت رشد گردشگری پایدار در این شهر را فراهم می­کند. از طریق تفاهنامه‌های دو یا چند جانبه با نهادهای تجاری خارجی از جمله آژانس های مسافرتی، شرکت‌های حمل و نقل، تورگردان‌ها و عمده فروشان تور، قراردادهای تجاری دارند. با مقاصد و شهرهای مهم منطقه‌ای از جمله یزد و شیراز همکاری‌های نزدیکی دارند، چندانکه این سه مقصد به عنوان مثلث طلایی گردشگری ایران شناخته شده‌اند. مهم ترین دلایل توسعه و رونق گردشگری این شهرها را می‌توان در چند واقعیت ساده ولی بسیار مهم، چنین عنوان کرد: اولا اغلب بافت و کلیت جامعه میزبان- شامل سیاستگذاران، بخش‌های دولتی و خصوصی و شهروندان- در سایه تعامل متقابل با گردشگران و آموزش کارآمد و مستمر، کم و کیف میزبانی شایسته را آموخته‌اند چرا که به فراست دریافته‌اند که در کمتر از دو دهه آتی، دیگر خبری از نفت و دلارهای نفتی نخواهد بود و طبیعتا با پذیرش مسیولیت خود، برای نسل‌های آتی شهرشان سرمایه­ای تمام نشدنی بنام صنعت گردشگری را به ارث می­گذارند. ثانیا بخش­های دولتی و خصوصی، به خوبی دریافته­اند که صنعت گردشگری عصر کنونی، علم است و برنامه­ریزی گردشگری شان بر پایه یافته‌های علمی است. ثالثا بخش‌های خصوصی، خاصه اتحادیه‌های صنفی شان، بدرستی دریافته‌اند که نباید منتظر یارانه‌ها و کمک‌های بخش دولتی، بخشنامه‌ها و حمایت‌های انچنانی دولت‌ها باشند چرا که معجزه‌های اقتصادی توسط دولتها اتفاق نمی افتد. به بیان ساده آنها در حال توسعه اقتصاد و تجارت بخش گردشگری خود هستند آن هم بر اساس این اصل تغییر ناپذیر اقتصادی که: دولتها تاجران خوبی نیستند.

رویکرد کنونی بخش­های خصوصی مرتبط با گردشگری در این شهر، به ویژه بخش­های اقامت، پذیرایی، حمل و نقل تا حد زیادی سنتی و محافظه­کار است، در حالی که بخش خصوصی تبریز تجارب بسیار موفقی در همه حوزه­های اقتصادی داشته است. چنانچه در سده گذشته توانسته است غیر از سهم خود تا حد زیادی خلاء سایر بخش­های دولتی را نیز پر کرده و نتایج موفقی هم داشته باشد. در حال حاضر یکی از مهم­ترین عناصر شکل دهنده شخصیت و تصویر اقتصادی این شهر، همین نقش اقتصادی تبریز در هر سه بخش اقتصادی (صنعتی، کشاورزی و خدمات) است. اساسا از منظر تاریخی، تبریز، برند اقتصادی قدرتمندی در سطح ملی و بین المللی دارد این برند قادر است در تکوین و ارتقاء شخصیت گردشگری این شهر، نقش ویژه‌ای ایفا کند.

 بر اساس نتایج به دست آمده از پژوهش، موارد زیر پیشنهاد می­شود:

  • بهبود دسترسی به تبریز: توسعه‌ی زیرساخت‌های حمل و نقل، مانند راه‌آهن و فرودگاه، می‌تواند دسترسی به تبریز را آسان‌تر و ارزان‌تر کند.
  • تنوع‌بخشی به جاذبه‌های گردشگری: ایجاد جاذبه‌های جدید و تنوع‌بخشی به جاذبه‌های موجود می‌تواند گردشگران را در تمام فصول سال به تبریز جذب کند.
  • آموزش فرهنگ گردشگرپذیری به شهروندان: برگزاری کارگاه‌های آموزشی و آگاهی‌بخشی به شهروندان در مورد اهمیت گردشگری و نحوه‌ی برخورد مناسب با گردشگران ضروری است.
  • توسعه‌ی زیرساخت‌های مناسب برای گردشگران خارجی: مانند ارائه‌ی خدمات به زبان‌های خارجی و راهنمایان گردشگری مسلط به زبان‌های خارجی.
  • برگزاری کارگاه‌های بازاریابی گردشگری برای بخش‌هایی که مستقیما با گردشگران در ارتباط هستند، بسیار مهم است مانند آژانس های مسافرتی، صنایع دستی به ویژه فرش و چرم، بخش‌های اقامت و پذیرایی و حمل و نقل درون شهری.
  • راه‌اندازی تورهای ادبی، صنعتی، برگزاری رویدادهای مبتنی بر برندهای شناخته شده شهر از جمله صنایع دستی، فرش، تابلو فرش، فستیوال‌های غذا و موسیقی. در حوزه نفوذ تبریز. این تورها. جشنواره‌ها در صورت برنامه‌ریزی مناسب، میتوانند به مثابه استراتژی‌های خنثی سازی اثر فصلی بودن[2] عملکردهای موثری داشته باشند. فصلی بودن تبریز، یکی از مهم ترین ابعاد برند تبریز است. اساسا از آنجاییکه تبریز در سطح ملی یک مقصد تابستانه مطرح می‌شود، لذا بسیار ضروریست تا تحقیقات لازم در خصوص خنثی کردن اثرات منفی آن انجام گیرد.
  • احیاء و باز زنده سازی بازار گردشگری پزشکی از کف رفته.
  • توسعه اکوتوریسم، تاسیس اقامتگا ههای بومگردی در مناطق روستایی جذاب.
  • تأسیس اتاق فکر توسعه گردشگری ناحیه­ای با حضور ذینفعان حوزه گردشگری استان­های شمالغرب.
  • تأسیس اتاق فکر گردشگری ویژه تبریز و مرکز پژوهشی تبریزشناسی.
  • توسعه رشته‌های تخصصی گردشگری در مقاطع سه‌گانه کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی در دانشگاه‌های مهم سطح استان و ناحیه شمالغرب ایران. متاسفانه علی‌رغم اینکه دو دهه از عمر تأسیس رشته گردشگری در دانشگاه تبریز می­گذرد و به عنوان دومین دانشگاه در این رشته دانشجو پذیرش کرده است ولی تنها دانشگاهی است که گروه مستقل ندارد. در حالی‌که سایر دانشگاهها در حال تاسیس دانشکده‌های گردشگری­اند.
  • افزایش تعداد سایت­ها و جاذبه­های ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو، بر اساس تجارب شخصی و همکاری با یونسکو، حداقل چندین مورد قابلیت اولیه پرونده و ثبت را دارند خاصه کندوان، مسجد کبود، ارک، فرش و تابلو فرش و مجموعه ائل گلی.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Survey the challenges of urban tourism development and planning in Tabriz metropolis, emphasizing on the personality of the destination and branding of Tabriz.

نویسندگان [English]

  • Rahim Heydari Chianeh 1
  • Freydoun Babayi Aghdam 2
  • hossein panahalghalandis 3
1 The University of Tabriz
2 Department of Urban Planning, Faculty of Planning and Environmental Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
3 university of tabriz
چکیده [English]

The purpose of this research was to examine the challenges of urban tourism development and planning in Tabriz metropolis, emphasizing the destination personality and branding of Tabriz metropolis and providing strategies for improving destination image management.

This research is applied and practical in terms of purpose and descriptive-survey in terms of nature and method. The statistical population of the research was tourists entering Tabriz metropolis in 1403 and the statistical sample size of the research was estimated to be 200 people using Cochran's formula.

The findings of the research showed that except for urban traffic and proper access to sanitary services in most parts of Tabriz city, Tabriz city has the capacity for tourism in most of the mentioned cases and these capacities can be used in order to make Tabriz a popular tourist destination.. It covers the world and the existence of rich literature. Also, the results showed that from the point of view of the people studied, the challenges of geographical location far from Tabriz (lack of central location) and lack of proximity to other cities and central provinces of Iran with an average of 3.65, seasonality of travel to Tabriz with an average of 4 and challenges of communication with the community The host (citizens of Tabriz) with an average of 3.25, among the basic and important challenges of tourism development and not forming the personality of the destination, Tabriz is prominent.

Based on the findings of the research, Tabriz city has good tourism capacities and can be introduced as a prominent tourist destination. However, challenges such as geographical location far from the center, seasonality of travel to Tabriz and communication with the host community have been identified as the main obstacles to tourism development and the formation of the personality of Tabriz destination

کلیدواژه‌ها [English]

  • development
  • tourism planning
  • Tabriz .destination personality
  • branding

هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی چالش‌های توسعه و برنامه‌ریزی گردشگری شهری کلانشهر تبریز، با تاکید بر شخصیت مقصد و برندسازی کلان شهر تبریز و ارائه راهبردهای بهبود مدیریت تصویر مقصد بود.

 روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و عملی  و از نظر ماهیت و روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش گردشگران ورودی به کلان‌شهر تبریز در سال 1403 بوده و حجم نمونه آماری پژوهش نیز با استفاده از فرمول کوکران 200 نفر برآورد گردید. همچنین روش نمونه‌گیری به صورت نمونه‌گیری تصادفی ساده بوده است. برای آزمون فرضیه پژوهش از آمار توصیفی و آزمون تی تک نمونه‌ای با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 استفاده شد.

 نتایج: یافته‌های تحقیق نشان داد به‌جز ترافیک شهری و دسترسی مناسب به سرویس‌های بهداشتی در اغلب نقاط شهر تبریز، شهر تبریز برای گردشگری در اغلب موارد ذکرشده دارای قابلیت هست و می‌توان از این ظرفیت‌ها در راستای تبدیل شدن تبریز به‌عنوان مقصد مطرح گردشگری استفاده کرد. شهر تبریز برای گردشگری دارای مزایایی از قبیل شهر تمیز، جذابیت معماری و تاریخچه شهر تبریز، امنیت بالا، فرهنگ و ادبیات غنی، تنوع گردشگری، قرارگیری در مسیر ترکیه، آذربایجان، تنوع غذایی، جاذبه‌های پزشکی، شهرت و اعتبار فرهنگی، وجود بزرگ‌ترین بازار سرپوشیده جهان و وجود مفاخر ادبیات غنی می‌باشد. همچنین نتایج نشانگر آن بود که از دیدگاه افراد مورد مطالعه چالش‌های موقعیت جغرافیایی دور تبریز (فقدان موقعیت مرکزی) و عدم مجاورت با سایر شهرها و استان‌های مرکزی ایران با میانگین 65/3، فصلی بودن مسافرت به تبریز با میانگین 4 و چالش‌های ارتباط با جامعه میزبان (شهروندان تبریزی) با میانگین 25/3 ازجمله چالش‌های اساسی و مهم توسعه گردشگری و شکل نگرفتن شخصیت مقصد مطرح تبریز می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، شهر تبریز دارای ظرفیت‌های گردشگری مناسبی است و می‌تواند به عنوان یک مقصد مطرح گردشگری معرفی شود. با این حال، چالش‌هایی همچون موقعیت جغرافیایی دور از مرکز، فصلی بودن مسافرت به تبریز و ارتباط با جامعه میزبان، به عنوان موانع اساسی توسعه گردشگری و شکل‌گیری شخصیت مقصد تبریز شناسایی شده‌اند. برای غلبه بر این چالش‌ها، طراحی و اجرای راهبردهای مناسب در زمینه مدیریت تصویر مقصد ضروری است.

احمدیان، مهدی (1398). تحلیلی بر فرایند برنامه‌ریزی گردشگری شهری با تاکید بر مدیریت تصویر مقصد مطالعه موردی کلانشهر تبریز. رساله دکتری به راهنمایی دکتر حیدری چیانه. دانشکده برنامه‌ریزی شهری و علوم محیطی، دانشگاه تبریز
احمدی، عبدالمجید (1400)، بررسی تأثیر ارزش ویژه برند گردشگری بر وفاداری گردشگران مطالعه موردی: ایران مال تهران، فصلنامه گردشگری شهری، 8(1)، 59-71.
امان­پور، سعید؛ صفایی‌پور، مسعود؛ ملکی، سعید و علیزاده، هادی (1398). تبیین چالش‌های ساختاری در طرح‌ریزی راهبردی توسعۀ شهری کلان‌شهر اصفهان. آمایش سرزمین، 11(1)، 29-56.
بخشی‌زاده، کبری؛ سلیمان‌زاده  امید و جعفری، فاطمه (1398). تأثیر درگیری ذهنی با برند مقصد و شخصیت برند مقصد بر خودتجانسی گردشگران و تعلق به برند مقصد. فصلنامه علمی پژوهشی گردشگری و توسعه، 9(3)، 207-218.
بهاری، جعفر؛ محمدی، سمیرا؛ بهاری، شهلا و بهاری، حامد (1399). تاثیر تصویر مقصد بر شخصیت مقصد و رضایت گردشگران (مورد مطالعه: گردشگران داخلی شهر تبریز). نشریه جغرافیا و مطالعات محیطی، 9(36)، 69-82.
تقی­زاده، محمدرضا؛ دل‌افروز، نرگس و شبگو سلیمی، سعیدباقر (1399). برندسازی مقصد گردشگری با تأکید بر شناسایی ابعاد شخصیت برند مقصد برای استان گیلان. فصلنامه علمی پژوهشی گردشگری و توسعه. 9(3)، 219-234.
حیدری چیانه، رحیم و سعدلونیا، حسین (1395). تحلیلی بر فرایند مدیریت تصویر مقصد گردشگری (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز)، مجله برنامه‌ریزی و تو سعه گردشگری، 5(19)، 94-109.
حیدری چیانه، رحیم؛ صنوبر، ناصر و سعدلونیا، حسین (1394)، تحلیلی بر نقش برند بر توسعه گردشگری شهری (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز)، نشریه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 6(22)، 79-94.
جعفری، سکینه؛ نجارزاده، محمد؛ جعفری، نرگس و رجبی، نگار (1396). رابطه ی ساختاری ارزش درک شده و رضایت گردشگر با رفتار مسولانه زیست محیطی. فصلنامه مدیریت گردشگری، 12(37)، 115-151.
شکوهی، روح‌اله؛ عزیزآبادی، فاطمه؛ طالبیان، محمدحسن؛ قالیباف، محمدباقر و صالحی، سیدرضا (1399). مدیریت راهبردی گردشگری شهر تهران؛ چالش‌ها و فرصت‌ها. نشریۀ علمی باغ نظر، 17(92)، 75-88.
شیرمحمدی، یزدان؛ حکمت­نیا، حسن؛ نصیری، اسماعیل و کاشانی، افسانه (1401). اثر آوازۀ برند جشنوارهای گردشگری بر تعلق خاطر به برند شهر گردشگری کاشان. جغرافیا و توسعة ناحیه­ای، 20(1)، 250-279.
صمدزاده، سعید (1396). ارزیابی عوامل موثر بر شکل‌گیری تصویر مقصد از دیدگاه گردشگران و نحوه نگرش ساکنان به گردشگری (مطالعه موردی شهر تبریز)، رساله دکتری در رشته اقتصاد گرایش اقتصاد شهری، به راهنمایی دکتر پرویز محمدزاده، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز.
ضیایی، محمود و مهدیخانی، نیلوفر (1396). رابطه شخصیت کالبدی– اجتماعی شهر و شخصیت گردشگر با انتخاب مقصد. فصلنامه برنامه‌ریزی توسعه کالبدی. 2(1)، 39-45.
علیزاده، کتایون و روشنایی، حامد (1396). نقش حکمروایی خوب در برندسازی شهری (مطالعۀ موردی: شاندیز). مجلة جغرافیا و توسعة فضای شهری،4(1)، 115-130.
غفاری، عباس؛ زارع، نفیسه (1394). مبانی و مفاهیم برندینگ و ارتباط آن با شهر، کنفرانس بین­المللی پژوهش­های نوین در عمران، معماری و شهرسازی، 1-13.
فرشاد، لقمان؛ دربان آستانه، علی­رضا و پوراحمد، احمد (1401). نقش تصویر ذهنی از برند مقصد در توسعه گردشگری (مورد مطالعه: شهرستان مریوان)، مجله گردشگری شهری، 9(1)، 49-64.
فیضی زنگیر، سلمان (1398). تحلیلی بر گردشگری شهری و برندسازی مقاصد با تاکید بر جاذبه‌های ناملموس مطالعه موردی: کلانشهر تبریز، رساله دکترا دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تبریز.
محمدی، مصطفی؛ میرتقیان رودسری، محمد و ناسوتی، مهشید (1398). ارزیابی عوامل مؤثر بر وفاداری گردشگران رویدادهای بومی- فرهنگی در مقصد گردشگری رامسر، فصلنامه گردشگری شهری، 6(4)، 31-71.
منعم، صادق؛ شبگو، سیدمحمود و پورسلیمانی، علی (1402). واکاوی عوامل موثر بر جایگاه رقابتی برند گردشگری در استان گیلان. نشریه مهندسی جغرافیایی سرزمین. 7(2)، (16)، 385-406.
نبی‌زاده، حبیبیه؛ چراغی، الهام و موسوی، سیدمعین (1403). عوامل و محرک‌های مؤثر بر تبدیل مکان­های شهری و روستایی به برندهای گردشگری (موردمطالعه: استان گیلان). نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. (74)، 417-430.
کیانی، زهرا (1387)، برند مقصد گردشگری و نقش آن در وحدت ذینفعان صنعت گردشگری، سمینار تغییرات محیطی توسعه گردشگری و کاهش فقر، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
محمدی، مصطفی؛ میرتقیان رودسری، محمد و ناسوتی، مهشید (1398)، ارزیابی عوامل مؤثر بر وفاداری گردشگران رویدادهای بومی- فرهنگی در مقصد گردشگری رامسر، فصلنامه گردشگری شهری، 6(4)، 31-71.
نجارزاده، محمد؛ ابراهیمی، سیدعباس و گلستانه، رضوان (1397). استفاده از برند گردشگری جهت ایجاد انگیزه سفر با نقش میانجی نگرش نسبت به مقصد گردشگری. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری،  14(54)، 139-166.
Almeida-García, F., Domígunez-Azcue, J., Mercadé-Melé, P., & Pérez-Tapia, G. (2020). Can a destination really change its image? The roles of information sources, motivations, and visits. Tourism Management Perspectives, 34, 100662.
Andrades, L., & Dimanche, F. (2017). Destination competitiveness and tourism development in Russia: Issues and challenges. Tourism management, 62, 360-376.
Anholt, S. (2006). The Anholt-GMI City Brands Index: How the world sees the world's cities. Place Branding and Public Diplomacy, 18-31.
Ab Dulhamid, H., Isa, M. I., Mohamed, B. & Sazali, M. F. (2022). Motivational factors influence international tourists' travel to tourist attractions in Penang. Planning Malaysia, (20)1, 13-24. https://doi.org/10.21837/pm.v20i20.1075
Alejandra, María(2024). The influence of personality and desires on motivation for selecting tourist destinations. Mercados y Negocios, Year 25, n. 53, September-December (2024).52-80.  https://doi.org/10.32870/myn.vi53.7747
Artuger, S., & Cetinsoz, B. C. (2017). The impact of destination image and the intention to Revisit: A study Regarding Arab Tourists. European Scientific Journal, 13(5), 82-98.
Azoulay, A., & Kapferer, J. -N. (2003). Do brand personality scales really measure brand personality? Journal of Brand Management, 11 (2), 143–155.
Blasco López, M. F., Recuero Virto, N., & San-Martín, S. (2019). The cornerstones of museum performance. A cross-national analysis. Museum Management and Curatorship, 34(2), 211-233.
Boo, S., Busser, J., & Baloglu, S. (2009). A model of customer-based brand equity and its application to multiple destinations. Tourism management, 30, 219-231.
Chaulagain, S., Wiitala, J., & Fu, X. (2019). The impact of country image and destination image on US tourists’ travel intention. Journal of destination marketing & management, 12, 1-11.
Dahiya, K. S., Batra, D. K., & Kumar, V. (2020). Antecedents and Consequences of Destination Brand Experience (DBE): A Conceptual Framework. International Journal of Hospitality & Tourism Systems, 13(1).
De Oliveira Santos, G. E., & Giraldi, J. D. M. E. (2017). Reciprocal effect of tourist destinations on the strength of national tourism brands. Tourism Management, 61, 443-450.
Delavar, A. (2022). Theoretical and practical foundations of research in humanities and social sciences. Tehran: Rushd Publications
Dinnie, K. (2011). City Branding. (M. Rostami, Trans.) Japan: Tehran : Tabalvor.
Ekinci, Y. and Hosany, S. (2006). Destination personality: an application of brand personality to tourism destination, Journal of Travel Research, 45: 127-139.
Evrim BiLGi, Gizem (2022). Destinasyon Imajinin Turizm Potansiyeline Etkisi: Patara Ornegi. Yuksek Lisans tezi. Akdeniz Universitesi. Antalya.
Godsey, J. A., Hayes, T., Schertzer, C., & Kallmeyer, R. (2018). Development and testing of three unique scales measuring the brand image of nursing.International Journal of Pharmaceutical and Healthcare Marketing, 12(1), 2-14
Gomez, M., Fernandez, A. C., Molina, A., & Aranda, E. (2018). “City branding in European capitals: An analysis from the visitor perspective”. Journal of Des tination Marketing & Management, 7, 191-201
Jeong, Y., & Kim, S. (2019). Exploring a suitable model of destination image:The case of a small-scale recurring sporting event. Asia Pacific Journal ofMarketing and Logistics, 31(1), 1287–1307
Kim, Kyung Hoon. ; Kim, Kang Sik. ; Kim, Jong Ho., & Kang, Suk Hou. (2008). Brand equity in hospital marketing. Journal of Business Research, 61, 75–82.
Konecnik, M & Gartner, W.C. (2007). Customer-Based Brand Equity for A Destination. Annals of Tourism Research, 34(2), 400–421.
Kotler, P. (1998). Marketing management and strategy: A reader. Prentice-Hall; 3rd edition.
KovačićA, S; JovanovićA, T, ŠagovnovićA, L(2019). Exploring the Gap in Destination Imageand Destination Personality Perception Between Tourists and Stakeholders- Case of Roman Heritage Sites in Serbia. TURIZAM, 23(3), 133–144 (2019).
Kumar, N., & Panda, R. K. (2019). Place branding and place marketing: a contemporary analysis of the literature and usage of terminology. International Review on Public and Nonprofit Marketing. https://doi.org/10.1007/s12208-019-00230-6
Kovaˇci´c, Sanja. Jovanovi´c, Tamara,. Vujiˇci´c. Miroslav, Morrison Alastair, Kennell, James (2022). What Shapes Activity Preferences? The Role of Tourist Personality, Destination Personality and Destination Image Evidence from Serbia
Sustainability 2022, 14, 1803. https://doi.org/10.3390/su140318031-22
Kozak, M (2002). Comparative analysis of tourist motivations by nationality and destinations, Journal of Tourism Management, 23(3), 221–232
Kumar, V. (2016). Examining the role of destination personality and self-congruity in predicting tourist behavior. Tour. Manag. Perspect. (20), 217–227
Ma, M., & Hassink, R. (2013). An evolutionary perspective on tourism area development. Annals of tourism research, 41, 89-109.
Mavedat, E. (2022). Assessing the Branding Network of the Historical Texture of Cities with a Tourism Approach, Case Study: Dezful City. urban tourism, 8(4), 13-27. doi: 10.22059/jut.2022.326985.926 [In Persian].
Mandagi, D. W., & Centeno, D. D. (2021). Brand gestalt scale development and validation: A takeoff from tourism destination branding. Journal of Destination Marketing & Management, 19, 100539
Melo, H.M.P., Moniz, A.I., Silva, F.J.F., and Batista, M.G (2017). Tourist Destination Image and Consumer Behavior: The Case of the Azores, Journal of Spatial and Organizational Dynamics, 7(2), 73-82.
Miliˇcevi´c, K.; Mihaliˇc, T.; Sever, I. (2017). An investigation of the relationship between destination branding and destination competitiveness. J. Travel Tour. Mark. 34, 209–221.
Moilanen, T., & Rainisto, S. (2009). How to brand nations, cities and destinations. A planning book for place branding, 65-75.
Morgan, N. and Pritchard, A. (2010). Meeting the destination branding challenge. In N. Morgan, A. Pritchard, & R. Pride (Eds), and Destination branding: Creating the Unique Destination Proposition (59-77). Oxford: Butterworth-Heinemann.
Morgan, N., Pritchard, A., & Pride, R. (2004). Destination Branding: Creating the Unique Destination Proposition. Boston: Routledge.
Mercan, Resul (2022). Afyonkarahisari Ziyaret Edenbleisure Turistlerin Destinasyon Imajinin Ve Algilanan Hizmet Kalitesinin Belirlenmesine Yonelik Bir Arastirma.Yuksek Lisans Tezi. AFTON Kocatepe University. Mayls/2022.Afyonkarahisar.
Murphy, L.Moscardo, G. and Benckendorff, P. (2007). Exploring Word-of-Mouth Influences on Travel Decisions: Friends and Relatives vs. Other Travelers, Consumer Studies, 31(5), pp. 517–527.
Qu, H., Kim, L. H., & Im, H. H. (2011). A model of destination branding: Integrating the concepts of the branding and destination image. Tourism Management, 32(3), 65e476
Rodríguez Molina, M. A., Frías-Jamilena, D. M., Del Barrio-García, S., and Castañeda García, J. A.,2019, Destination Brand Equity-Formation: Positioning by Tourism Type and Message Consistency, Journal of Destination Marketing and Management, Vol. 12, PP. 114–124
Rousta, A, Gharehche, M, Hamidizadeh, M, & Mohammadifar, Y. (2016). A model for city branding in iran based on the grounded theory. journal of brand management, 3(5), 41-68. SID. https://sid.ir/paper/267518/en [In Persian].
Sotiriadis, M. (2021). Tourism Destination Marketing: Academic Knowledge. Encyclopedia, 1, 42–56. https://doi.org/10.3390/encyclopedia1010007https://www.mdpi.com/journal/encyclopedia
Stylidis, D., Shani, A., and Belhassaen, Y (2017). Testing an integrated destination image model across residents and tourists, Journal of Tourism Management, 58(3), 184-195.
 Syahmardi Y, Erida, Ade Perdana S, Jati, K (2020). A model of Rural Tourism Visiting Intention: Tourism Impact and local community with competitive advantage perspective in jambu province, Indonesia. Journal Of Critical Reviews  ISSN- 2394-5125, 7(12), 2020.
Souiden, N., Ladhari, R., & Chiadmi, N. E. (2017(. Des tination personality and des tination image”. Journal of Hospitality and Tourism Management, 32, 54-70.
Tang, C. F., & Tan, E. C. (2015). Does tourism effectively stimulate Malaysia's economic growth?. Tourism management, 46, 158-163.
Trends, A. T. (2019). UNWTO/GTERC. Asian Tourism Trends, 128.
Tugcu, C. T. (2014). Tourism and economic growth nexus revisited: A panel causality analysis for the case of the Mediterranean Region. Tourism management, 42, 207-212.
Usakli, A. and Baloglu, S. (2011). Brand personality of tourist destinations: an application of self-congruity theory, Tourism Management, 32:114 -137.
Usakli, H. (2019). A study on personality traits and shopping online. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego, seria Administracja i Zarządzanie, 48(121), 53-60.
Usakli. A (2011). Tourism Management. Brand personality of tourist destinations: An application of self-congruity theory. Tourism Management. Vol. 32. Spain. PP. 114-127.
Virgo, B., & Chernatony, L. d. (2006). Delphic brand visioning to align stakeholder buy-in to the City of Birmingham brand. Journal of Brand Management, 13(6), 379-392.
WooHyuk, K, Kristin M, NamJo K 2 and S “James” Kim 3 (2018). Destination Personality, Destination Image, and Intent to Recommend: The Role of Gender,Age, Cultural Background, and Prior Experiences. Sustainability. www.mdpi.com/journal/sustainability 2018, 10, 87; doi:10.3390/su10010087
Yagmur, Y, Aksu, A.(2020). Destination Image of Antaliya from the Prespectives of Tourists Staying in Hospitality Establishments with the concept of Halal Tourism. Journal of Tourism and services, 21(11),103-128.doi:10.29036/jots.v11i21.168..
Zhang, H. M., Xu, F. F., Leung, H. H., & Cai, L. P. (2016). The influence of destinationcountry image on prospective tourists' visit intention: Testing three competing models. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 21(7), 811–835
Zhang, Chen. & Zhenfang, Huang. & Fangdong, Cao. & Xiaoyan, Chen. (2019). Recognise me from outside to inside: Learning the influence chain of urban destination personalities, Tourism Management, Vol.70, pp.390-403.