نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
چکیده
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
The main goal of this research is to investigate the effectiveness of urban prosperity on urban livability in Rasht metropolis. This research is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of nature and method. The statistical population of this research includes all the citizens living in Rasht city, whose number is equal to 679,995 people based on the census of 2015, and the required sample size was determined to be 384 people using Cochran's formula. After completing the questionnaires and the collected data, it was analyzed using SPSS and EXCEL software and one-sample T-tests and multivariate regression to investigate the effects of urban prosperity on urban livability.The results of the one-sample T-test show that Rasht city is not in a good state in terms of urban prosperity and livability indicators. In such a way that out of six indicators of prosperity, only one index of quality of life with an average of 3/01 has a favorable situation and the rest of the indicators are in an unfavorable situation. Also, among the indicators of livability, only three indicators are above average, including public education, quality of public space, and quality of natural and good landscape, and other indicators are below average. The results of multivariate regression showed that there is a significant relationship between the effects of flourishing and livability according to the significance level (0/001); In the meantime, the quality of life index with a beta value of 0/534 had the greatest impact on the livability of Rasht city, and the environmental sustainability index with a beta coefficient of 0/102 had the least impact on the
کلیدواژهها [English]
هدف: شاخص شکوفایی شهری به عنوان یک ابتکار عمل راهبردی برای شهرهایی است که به بالندگی بیشتر آنها کمک میکند و زیست پذیری را تحت تأثیر بیشتر خود قرار داده است. لذا هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی شکوفایی شهری بر زیست پذیری شهری در کلانشهر رشت میباشد.
روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی - تحلیلی میباشد. جامعة آماری این پژوهش شامل کلیة شهروندان ساکن در شهر رشت است که تعداد آنها براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۷۹۹۹۵ نفر بوده است که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونة مورد نیاز ۳۸۴ نفر تعیین شد. به منظور تحلیل موضوع، چارچوبی از ۶ شاخص شکوفایی شهری در قالب ۳۷ گویه و ۳ شاخص زیست پذیری در قالب ۱۳ گویه به صورت تلفیقی براساس مطالعات سایر پژوهشگران تدوین و انتخاب شد. پس از تکمیل پرسشنامهها و دادههای گردآوری شده، با استفاده از نرم افزارهای SPSS و EXCEL و آزمونهای آماری T تک نمونهای و رگرسیون چند متغیره جهت بررسی اثرات شکوفایی شهری بر زیست پذیری شهری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: نتایج حاصل از آزمون T تک نمونهای نشان میدهد، شهر رشت از نظر وضعیت شاخصهای شکوفایی شهری و زیست پذیری در وضعیت مناسبی قرار ندارد. به گونهای که از شش شاخص شکوفایی، فقط یک شاخص کیفیت زندگی با میانگین ۰۱/۳ دارای وضعیت مطلوب است و مابقی شاخصها در وضعیت نامطلوبی قرار دارند. همچنین از میان شاخصهای زیست پذیری فقط سه شاخص بالاتر از میانگین است که شامل آموزش عمومی، کیفیت فضای عمومی و کیفیت چشمانداز طبیعی و خوب است و سایر شاخصها کمتر از میانگین است. نتایج رگرسیون چند متغیره نشان داد که بین اثرات شکوفایی و زیست پذیری با توجه به سطح معنی (۰۰۱/۰) رابطه معنیداری وجود دارد؛ که در این بین شاخص کیفیت زندگی با مقدار بتای ۵۳۴/۰ بیشترین تاثیر را بر زیست پذیری شهر رشت و شاخص پایداری زیست محیطی با ضریب بتای ۱۰۲/۰ کمترین تاثیر را بر زیست پذیری شهر رشت داشته است.
نتیجهگیری: برای رسیدن به اهداف توسعه شهر رشت، ضروری است که مدیران و مسئولان شهری با برنامهریزی مدون، در جهت ارتقاء شکوفایی شهر، اقدامات لازم را انجام دهند و طرحها و برنامهریزیهایی که به ارتقای شکوفایی کمک میکنند، تصویب کنند.
)