نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار مدعو شهرسازی ، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسامی تبریز

2 دانشیار و عضو هیأت علمی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران

10.22034/gp.2021.44398.2774

چکیده

برندسازی شهری همزمان با محوریت جهانی سازی مفهومی پرکاربرد شده و در سطوح ملی و بین المللی افزایش یافته است؛ ولی بنظر می رسد این موضوع پیشتر در شهرهای تاریخی ایران نیز نمود داشته و بطور سنتی از ظرفیت های القاب برای پیشبرد برخی اهداف شهرها در ایران بهره برده شده است. القابی مانند دارالخلافه، دارالسلطنه، دارالارشارد و امثالهم، از برندهای سنتی در ایران می باشد. فرض در این پژوهش بر این است: اختصاص القاب به شهرهای کهن ایرانی در دوره های پیشین عملکرد و تاثیر مشابهی نظیر برندسازی مکان را در ساختار شهری داشته است. روش پژوهش، تفسیری-تاریخی و ابزار گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای، اسنادی و متون تاریخی و براساس تحلیل محتوا است. برای نمونه موردی شهر تبریز با لقب دارالسلطنه دوره قاجار انتخاب گردید؛ این لقب تبریز را تبدیل به ولیعهدنشین نمود و بعد از تهران موقعیت سیاسی پیدا کرد. در راستای ارزیابی فرضیه پژوهش در ابتدا به مطالعه برندسازی مکان، مولفه ها و معیارهای ارزیابی در شهر پرداخته و در ادامه پژوهش نمونه موردی ارزیابی گردیده است. مطالعه نمونه موردی در قالب مولفه های برندسازی مکان مستخرج از چهارچوب نظری تحقیق می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد در شهرهای تاریخی ایران تاثیرات مشابه در الحاق برند(نمانام) به شهرهای ایرانی و برندسازی مکان بوده و صحت فرضیه پژوهش را نشان می دهد. این امر می تواند در ارائه سیاست ها و تصمیم های مرتبط با موضوع برندسازی در شهرهای ایرانی، ضرورت یک بازنگری و رجوع به گذشته (زمینه، هویت بستر جغرافیایی، اصالت بومی و ...) را به منصه ظهور رساند. در پایان نیز پیشنهاداتی درباب برندسازی برپایه نمانام کهن شهر تبریز آورده شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The place of branding in the developments of historical Iranian-Islamic cities Case study: Tabriz Dar-ol-saltaneh during Qajar period

نویسندگان [English]

  • masoumeh ayashm 1
  • Ahad Nejad Ebrahimi 2

1 Ph.D in Urbanism

2 Associate Professor, Faculty of Architecture and Urban Planning, Tabriz Islamic Arts University, Tabriz, Iran.

چکیده [English]

Urban branding is a well- meaning concept with at the same time as the globalization approach and has increased competitiveness between cities at national and international levels. but this does not seem to be a new phenomenon, and historical cities in Iran have always tried to traditionally use the capacity of the titles to advance their own goals. The hypothesis in this study is: "assigning titles to ancient Iranian cities in previous periods has had a similar effect and effect, such as the concept of place branding in the urban structure". The method of the research, the historical-interpretive research method and the information gathering tool were library, documentary and based on content analysis and historical texts. For a closer examination of the subject, the city of Tabriz with the title of Dar-ol-saltaneh's in the Qajar period was selected which this title turned Tabriz city to a place for crown prince and Tabriz got a better political position after Tehran. In order to evaluate the research hypothesis, at first studied the place branding, the components and the criteria for evaluating its effects in the city and in the following, a case study has been reviewed and evaluated. It is imperative to point out that all of these components do not require at first; urban branding is a time-consuming process that begins with a set of capacities and potentials in the context of the study, and over time other values and components are added to it. The results of the research show that in the historical cities of Iran, got a title has the similar effects to the Iranian cities with the place branding effect and and show the validity of the research hypothesis.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban branding
  • Brand
  • Qajar period city
  • Tabriz Dar-ol-saltaneh