اندازه‌گیری اقتصادی مقدار بهینه شهر مبتنی بر حضور دولت مطالعه موردی : کلان‌شهرهای ایران

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

3 دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز

چکیده

هدف این مطالعه اندازه بهینه کلان‌شهرهای ایران مبتنی بر حضور دولت به عنوان ارائه دهنده کالا و خدمات عمومی است.  بدین منظور در این تحقیق با استفاده از روش تابع مازاد کل که از تفاوت بین درآمد کل قابل تصرف و تمام هزینه‌های کار و زندگی یک خانوار در نواحی شهرهای بزرگ تعریف می‌شود، اندازه بهینه کلان­شهرهای ایران برآورد شده است. نتایج اندازه بهینه کلان‌شهرهای ایران نشان می‌دهد که جمیعت این شهرها، سال‌هاست از سطح بهینه خود عبور کرده است. همچنین، نسبت مازاد جمعیت در کلان شهرهای ایران  نشان داده شده ان است که شهر تهران در میان کلان‌شهرهای ایران، دارای بیشترین مازاد جمعیت (63%) است. این نسبت برای سایر کلان‌شهرها کمتر از شهر تهران است؛ نسبت مازاد شهر تهران در میان کلان‌شهرهای ایران، بیشترین و برابر با 63% است. این نسبت برای سایر کلان‌شهرها کمتر از شهر تهران است؛ به طوری که به ترتیب برای مشهد 51%، کرج 40%، اصفهان 40%، شیراز 42%، تبریز 38%، قم 41%، اهواز 39%، کرمانشاه 38% و ارومیه 31% است. در بین این کلان‌شهرها بعد از شهر تهران، مشهد بیشترین مازاد و شهر ارومیه دارای کمترین نسبت مازاد در بین کلان‌شهرهای ایران است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

ECONOMIC MEASUREMENT OF OPTIMAL CITY SIZE BASED ON THE PRESENCE OF THE GOVERNMENT CASE STUDY: METROPOLISES OF IRAN

نویسندگان [English]

  • Hossein Panahi 1
  • Parviz Mohammadzadeh 2
  • Yadollah Divsalar 3
1 Professor University of Tabriz
3 PhD Student University of Tabriz
چکیده [English]

The purpose of this study is to determine the optimal size of the metropolises of Iran during the years 2006-2015, by using the surplus function, based on the presence of the government as a provider of public goods and services. To do so, using the total surplus function approach which is defined by the difference between the total income and the total expenditure of the households working and living in the large cities, the optimal size of the metropolises of Iran is estimated. Findings of research show that the total benefits and total costs increase as population of cites increases. The coefficient of population in the household expenditure function is very close to the coefficient of population in total cost function, this means that the expenditure of household in the metropolises of Iran is increasing. The greater the coefficient of population in benefit cost function Than the coefficient of population in total cost function indicates that people living in cities benefit from urban interests, which is the same increase in income and do not participate in paying social costs and this has caused that the size of the metropolises of Iran exceed its optimum level.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "optimal size"
  • "surplus function"
  • s"ocial cost"
  • "transportation"
  • "metropolis of Iran"
- پناهی، حسین،  محمدزاده، پرویز و اکبری، اکرم (1393)، رابطه بین تقاضای انرژی و حمل‌ونقل خانوارهای شهری و آلودگی محیط زیست از طریق انتشار گازهای گلخانه ای در استان‌های ایران، نشریه جغرافیا و برنامه ریزی، شماره 50، صص 53-29.
- مرکز آمار ایران، سالنامه آماری، سال­های مختلف (94-1385).
- یارمحمدیان، ناصر، اکبری، نعمت­الله، عسگری، علی و موحدی نیا، ناصر (1393)، تععین اندازه بهنیه و پایدار شهری در یک الگوی اقتصاد محلی (مطالعه موردی: کلان­شهرهای منتخب ایران)، فصلنامه اقتصاد  و مدیریت شهری، سال سوم، شماره نهم، صفحات 99-72.
- Alonso, W. (1971). The economics of urban size. Papers in Regional Science, 26(1), 67-83.
-Arnott, R. (1979). Optimal city size in a spatial economy. Journal of Urban Economics6(1), 65-89.
-Burnett, P. (2016). Overpopulation, optimal city size and the efficiency of urban sprawl. Review of Urban & Regional Development Studies28(3), 143-161.
-Capello, R., & Camagni, R. (2000). Beyond optimal city size: an evaluation of alternative urban growth patterns. Urban Studies, 37(9), 1479-1496.
-Cervero, R. (2001). Efficient urbanization: economic performance and the shape of the metropolis. Urban Studies38(10), 1651-1671.
-Fujita, M. (1989). Urban economic theory: land use and city size. Cambridge university press.
-Henderson, J. V. (1974). The sizes and types of cities. The American Economic Review, 640-656.
-Henderson, J. V. (1986). Efficiency of resource usage and city size. Journal of Urban economics19(1), 47-70.
Kanemoto Y (1980) Theories of urban externalities. North-Holland, Amsterdam
1)         Kanemoto, Y., & Saito, H. (1998). Tokyo wa Kadai ka: Henry George Teirini Yoru Kensho (Is Tokyo Too Large? A test of the Henry George Theorem)Housing and Land Economics29, 9-17.
-Kanemoto, Y., Ohkawara, T., & Suzuki, T. (1996). Agglomeration economies and a test for optimal city sizes in Japan. Journal of the Japanese and International Economies10(4), 379-398.
-Kelley, K. C. (1977). Urban disamenities and the measure of economic welfare. Journal of Urban Economics4(4), 379-388.
-Marques, R. C., Kortt, M. A., & Dollery, B. (2015). Determining the optimal size of local government: the case of Tasmanian councils. Australian Journal of Public Administration74(2), 212-226.
-Mizutani, F., Tanaka, T., & Nakayama, N. (2015). Estimation of optimal metropolitan size in Japan with consideration of social costs. Empirical Economics48(4), 1713-1730.
-Moomaw, R. L. (1981). Productivity and city size: a critique of the evidence. The Quarterly Journal of Economics96(4), 675-688.
-Nakamura, R., & Kaneuchi, M. (2001). Efficient city size in terms of population: empirical study by cost and benefit approach (Jinko kara mita toshi no kouritsuteki kibo: hiyou beneki apurochi ni yoru jishoteki kenkyu). DBJ Kansai discussion paper series 0101 (in Japanese).
-United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division (2016). The World’s Cities in 2016 – Data Booklet (ST/ESA/ SER.A/392).
-Wau, T. (2016). Economic Measurement of Optimal City Size: The Case of West Sumatra, Indonesia. Journal of Urban and Regional Analysis8(2), 203.
-Yezer, A. M., & Goldfarb, R. S. (1978). An indirect test of efficient city sizesJournal of Urban Economics5(1), 46-65.
Zheng, X. P. (2007). Measurement of optimal city sizes in Japan: a surplus function approachUrban Studies44(5-6), 939-951.